Η ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ
Heat — Η πρώτη μου φορά στον κινηματογράφο
Heat · 1995
Θυμάμαι ακόμα τη ληστεία και την ανταλλαγή πυροβολισμών στους δρόμους του Λος Άντζελες. Ο ήχος μέσα στην αίθουσα ήταν τόσο καθηλωτικός που ένιωθες πως οι σφαίρες περνούσαν δίπλα σου.Κάπου εκεί ο Νίκος δεν άντεξε άλλο. Πετάχτηκε όρθιος και φώναξε:«ΤΙ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΡΕ Μ@Λ@ΚΕΣ;»Η απάντηση από τις πίσω σειρές ήρθε αμέσως:«Καθίστε κάτω, ρε όργια!»Και κάπως έτσι... επανήλθε η τάξη.
Και ίσως αυτό να είναι τελικά το Heat.
Όχι μια ταινία για έναν αστυνομικό και έναν εγκληματία.
Αλλά μια ταινία για δύο ανθρώπους που ήταν τόσο αφοσιωμένοι σε αυτό που έκαναν, ώστε κατά κάποιον τρόπο έγιναν ο ένας ο καθρέφτης του άλλου.
Και για μένα, όλα αυτά ξεκίνησαν ένα βράδυ Παρασκευής, όταν ήμουν 16 χρονών, πήρα ένα λεωφορείο για τη Γλυφάδα μαζί με την παρέα μου και προσπάθησα να πείσω έναν άνθρωπο στην είσοδο ότι ήμουν ήδη δεκαοκτώ.
