Η αποστολή μόλις έγινε πραγματική (2ο Επεισόδιο)

Το δεύτερο επεισόδιο ανοίγει με έναν εντυπωσιακό τρόπο, εγκαταλείποντας προσωρινά τη Βρετανία και μεταφέροντάς μας στην πραγματική αφετηρία του προβλήματος. Η κάμερα ακολουθεί ολόκληρη τη διαδρομή της ηρωίνης, από τα χωράφια οπίου στο Πακιστάν, μέσα από το Αφγανιστάν και το Ιράν, μέχρι την Κωνσταντινούπολη, όπου το φορτίο συσκευάζεται και προετοιμάζεται για το τελευταίο του ταξίδι προς το Λονδίνο. Η σειρά δεν παρουσιάζει απλώς μια διαδρομή πάνω στον χάρτη· δείχνει πόσο οργανωμένη, πολύπλοκη και διεθνής είναι στην πραγματικότητα η αλυσίδα του λαθρεμπορίου.

Αυτό που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση είναι οι διαφορετικές τεχνικές που χρησιμοποιούν οι διακινητές για να παρακάμπτουν τους ελέγχους. Από τις χερσαίες μεταφορές μέχρι την απόκρυψη των ναρκωτικών σε ειδικά διαμορφωμένες συσκευασίες και ακόμη και μέσα σε προσθετικό πόδι ενός διακινητή, γίνεται ξεκάθαρο ότι το κύκλωμα λειτουργεί σαν μια καλοκουρδισμένη βιομηχανία. Η εισαγωγή αυτή δίνει πραγματικό βάθος στην ιστορία και σε κάνει να αντιληφθείς ότι οι τελωνειακοί δεν πολεμούν απλώς μία συμμορία, αλλά ένα ολόκληρο διεθνές δίκτυο που λειτουργεί σαν αλυσίδα εφοδιασμού.

Για μένα, αυτή είναι μία από τις καλύτερες σκηνές της σειράς μέχρι στιγμής. Μέσα σε λίγα λεπτά εξηγεί γιατί η αποστολή των τελωνειακών είναι τόσο δύσκολη και πόσο μικρό είναι στην πραγματικότητα το κομμάτι του παζλ που έχουν μπροστά τους οι βρετανικές αρχές. Αντί να μας το περιγράψει μέσα από διαλόγους, η σειρά επιλέγει να μας το δείξει βήμα-βήμα, κάνοντας την ιστορία ακόμη πιο καθηλωτική.

Αν το πρώτο επεισόδιο είχε ως στόχο να μας γνωρίσει τον κόσμο των Legends, το Alliance είναι εκείνο που αποδεικνύει γιατί αυτή η σειρά ξεχωρίζει από τις περισσότερες σύγχρονες crime παραγωγές.

Η ιστορία δεν προσπαθεί να εντυπωσιάσει με ασταμάτητη δράση. Αντίθετα, χτίζει υπομονετικά μια αίσθηση διαρκούς κινδύνου. Κάθε συνάντηση μοιάζει με δοκιμασία, κάθε λάθος μπορεί να τινάξει μια ολόκληρη επιχείρηση στον αέρα και κάθε κουβέντα κρύβει περισσότερα απ' όσα ακούγονται.

Ο Guy βρίσκεται όλο και πιο βαθιά μέσα στην τουρκική εγκληματική οργάνωση, γνωρίζοντας πως πλέον δεν αρκεί να υποδύεται κάποιον άλλο. Πρέπει να αρχίσει να σκέφτεται σαν εκείνον. Η σειρά αποτυπώνει εξαιρετικά την ψυχολογική πίεση που βιώνει ένας άνθρωπος ο οποίος ζει καθημερινά πίσω από μια ψεύτικη ταυτότητα.

Παράλληλα, η υπόθεση στο Λίβερπουλ συνεχίζει να εξελίσσεται με αργό αλλά μεθοδικό ρυθμό. Μια φαινομενικά ασήμαντη διαδρομή ενός φούρνου αποδεικνύεται κομμάτι ενός πολύ μεγαλύτερου κυκλώματος διακίνησης ναρκωτικών. Αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο πλεονέκτημα της σειράς: τίποτα δεν παρουσιάζεται ως τυχαίο και κάθε λεπτομέρεια αποκτά σημασία αργότερα.

Η ερμηνεία του Tom Burke συνεχίζει να αποτελεί το μεγαλύτερο όπλο της σειράς. Με ελάχιστες εκρήξεις και χωρίς υπερβολές, μεταφέρει την αγωνία ενός ανθρώπου που βρίσκεται συνεχώς ένα λάθος μακριά από την αποκάλυψη της πραγματικής του ταυτότητας. Δίπλα του, ο Steve Coogan εξακολουθεί να εκπλήσσει σε έναν πολύ πιο δραματικό ρόλο από αυτούς που τον έχουμε συνηθίσει.

Στο φινάλε του Alliance, οι δύο μεγαλύτερες εγκληματικές οργανώσεις της ιστορίας πραγματοποιούν την πρώτη ουσιαστική τους προσέγγιση. Ο Carter και ο Hakan συμφωνούν να συνεργαστούν, δημιουργώντας μια νέα ισορροπία δυνάμεων που αλλάζει εντελώς τα δεδομένα για την αποστολή των τελωνειακών.

Την ίδια στιγμή, ο Guy καταφέρνει να διατηρήσει το προσωπείο του. Ωστόσο, γίνεται πλέον ξεκάθαρο ότι βρίσκεται πολύ πιο κοντά στον πυρήνα της οργάνωσης απ' όσο ήταν στην αρχή. Η επιτυχία αυτή, αντί να τον προστατεύει, τον εκθέτει ακόμη περισσότερο, αφού πλέον όλοι περιμένουν περισσότερα από εκείνον.

Το τελευταίο πλάνο αφήνει τους πρωταγωνιστές αντιμέτωπους με έναν πολύ μεγαλύτερο αντίπαλο από αυτόν που υπολόγιζαν αρχικά και προετοιμάζει ιδανικά το έδαφος για το τρίτο επεισόδιο.