Τι έγινε στην πρώτη σεζόν και τι περιμένουμε για την 2η

Το The Day of the Jackal βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Frederick Forsyth που κυκλοφόρησε το 1971 και θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα πολιτικά θρίλερ της εποχής του. Το βιβλίο εμπνεύστηκε από την πραγματική απόπειρα της γαλλικής παραστρατιωτικής οργάνωσης OAS να δολοφονήσει τον Charles de Gaulle και αφηγείται την προσπάθεια ενός ανώνυμου επαγγελματία δολοφόνου να εκτελέσει τον Γάλλο πρόεδρο, ενώ οι γαλλικές αρχές προσπαθούν να τον εντοπίσουν. Η πρώτη μεγάλη κινηματογραφική μεταφορά ήρθε το 1973 από τον Fred Zinnemann, με τον Edward Fox στον ρόλο του Τσακάλ και τον Michael Lonsdale ως τον επιθεωρητή Lebel. Η ταινία θεωρείται μέχρι σήμερα κλασικό πολιτικό θρίλερ και ήταν πολύ πιο κοντά στο βιβλίο από τη σύγχρονη σειρά.

Υπήρξε βέβαια και η ταινία The Jackal του 1997, με τους Bruce Willis και Richard Gere. Εδώ χρειάζεται μια σημαντική διευκρίνιση: παρά τον τίτλο και την παρουσία του ίδιου μυθικού χαρακτήρα, η ταινία δεν αποτελεί πραγματική συνέχεια ή πιστή μεταφορά του μυθιστορήματος. Είναι ουσιαστικά μια πολύ χαλαρή ανακατασκευή της ταινίας του 1973, με τον στόχο να μεταφερθεί η ιδέα σε ένα σύγχρονο αμερικανικό περιβάλλον. Η σειρά του 2024 βρίσκεται κάπου ανάμεσα στα δύο: κρατά το όνομα, την ιδέα του αδίστακτου επαγγελματία και την εμμονή με τη λεπτομέρεια, αλλά δημιουργεί μια εντελώς καινούργια ιστορία.

Αυτό από μόνο του ως κίνηση ήταν για μένα πολύ ενδιαφέρουσα. Δεν πήγαν στην περπατημένη, δηλαδή να ξαναγυρίσουν ότι έλεγε το βιβλίο ή την ταινία του 1973. Τόλμησαν να πάνε σε κάτι νέο, ο Ronan Bennett χρησιμοποίησε την ιστορία του Τσακαλιού ως βάση και του έδωσε έτσι καινούργια ζωή.

Ο Eddie Redmayne είναι εξαιρετικός στον ρόλο, όχι επειδή παίζει έναν «κακό» με τον συνηθισμένο τρόπο, αλλά επειδή τον παρουσιάζει σαν άνθρωπο που αντιμετωπίζει τη δολοφονία σχεδόν ως επιστήμη. Οι μεταμφιέσεις, οι προετοιμασίες, η κατασκευή των όπλων, η μελέτη του περιβάλλοντος και η ικανότητά του να εξαφανίζεται μέσα σε διαφορετικές ταυτότητες είναι συχνά πιο ενδιαφέρουσες από την ίδια την πράξη της δολοφονίας.

Απέναντί του βρίσκεται η Bianca Pullman της Lashana Lynch, μια πράκτορας των βρετανικών μυστικών υπηρεσιών που δεν αντιμετωπίζει τον Τσακάλ σαν έναν ακόμη στόχο. Η μεταξύ τους σχέση είναι αυτή που δίνει στη σειρά τον πραγματικό της ρυθμό, γιατί σταδιακά γίνεται ξεκάθαρο ότι κυνηγός και θήραμα αρχίζουν να μοιάζουν περισσότερο απ' όσο θα ήθελαν. Και οι δύο είναι άνθρωποι που αφήνουν τη δουλειά να καταλαμβάνει όλο και μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους, με διαφορετικό βέβαια τίμημα.

Εκεί βρίσκεται και η μεγαλύτερη επιτυχία της σειράς. Δεν είναι απλώς ένα θρίλερ με έναν δολοφόνο που πρέπει να πιάσει η MI6. Είναι μια ιστορία εμμονής. Ο Τσακάλ θέλει να ολοκληρώσει κάθε αποστολή του επειδή είναι αυτό που ξέρει να κάνει καλύτερα, ενώ η Bianca θέλει να τον πιάσει επειδή, από ένα σημείο και μετά, η υπόθεση γίνεται προσωπική. Η σειρά μπορεί να ανοίγει την ιστορία της σε ολόκληρη την Ευρώπη, όμως ο πραγματικός της πυρήνας παραμένει αυτοί οι δύο άνθρωποι.

Η παραγωγή είναι επίσης ένα από τα δυνατά χαρτιά της. Η σειρά γυρίστηκε σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, με την Ουγγαρία, την Αυστρία και την Κροατία να χρησιμοποιούνται μεταξύ άλλων για διαφορετικές τοποθεσίες της ιστορίας. Μάλιστα, το σπίτι του Τσακάλ που παρουσιάζεται ως κατοικία στο Cádiz της Ισπανίας βρίσκεται στην πραγματικότητα στο Rabac της Κροατίας. Αυτό βοηθά σημαντικά στο να αποκτήσει η σειρά αυτή την αίσθηση ενός πραγματικά διεθνούς κυνηγητού και όχι μιας παραγωγής που προσποιείται ότι βρίσκεται σε διαφορετικές χώρες, κάτι που δυστυχώς δεν γίνεται πάντα τόσο καλά.

Βέβαια, το να χρησιμοποιείς μια άλλη χώρα για να υποδυθεί μια δεύτερη δεν είναι από μόνο του πρόβλημα· είναι μια πρακτική που χρησιμοποιείται συνεχώς στον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Το θέμα είναι αν ο θεατής το πιστεύει. Το The Day of the Jackal το πετυχαίνει σε μεγάλο βαθμό, γιατί οι δημιουργοί δεν αρκέστηκαν σε μια πινακίδα που γράφει «Cádiz» και σε μερικά ισπανικά σκηνικά. Η ομάδα παραγωγής επέλεξε την Κροατία επειδή η συγκεκριμένη περιοχή μπορούσε να δώσει την αίσθηση της ισπανικής ακτής και στη συνέχεια πρόσθεσε ισπανικές επιρροές στη βίλα, στη βλάστηση και στον περιβάλλοντα χώρο. Ακόμη και τα εσωτερικά γυρίσματα έγιναν σε σκηνικά στη Βουδαπέστη, ενώ φρόντισαν να διατηρήσουν την ίδια αισθητική σε όλα τα διαφορετικά κομμάτια της τοποθεσίας.

Και εδώ υπάρχουν περιπτώσεις όπου αυτή η τεχνική δεν λειτουργεί το ίδιο καλά. Όταν μια παραγωγή χρησιμοποιεί μια πόλη απλώς επειδή είναι φθηνότερο ή ευκολότερο να γυρίσει εκεί, χωρίς να προσπαθήσει πραγματικά να αναπαραστήσει την πόλη που υποτίθεται ότι βλέπουμε, η ψευδαίσθηση καταρρέει πολύ εύκολα. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το Hitler: The Rise of Evil, όπου η Πράγα χρησιμοποιήθηκε για να αναπαραστήσει διαφορετικές γερμανικές και αυστριακές πόλεις, κάτι που σε ορισμένες σκηνές έκανε τη γεωγραφία της ιστορίας να μοιάζει αρκετά τεχνητή. Στον αντίποδα, το Chernobyl χρησιμοποίησε τη Λιθουανία για να αναπαραστήσει την Pripyat και το Ignalina Nuclear Power Plant για το πυρηνικό εργοστάσιο, αξιοποιώντας πραγματικά σοβιετικού τύπου κτίρια και δημιουργώντας μια πολύ πιο πειστική αναπαράσταση. Στην περίπτωση του The Day of the Jackal, η επιλογή της Κροατίας λειτουργεί ακριβώς επειδή δεν προσπαθεί απλώς να κρύψει την πραγματική τοποθεσία, αλλά να τη μετατρέψει μέσα από το production design σε κάτι που ταιριάζει στην ιστορία.

Και το κοινό το αγκάλιασε. Η πρώτη σεζόν έκανε πρεμιέρα τον Νοέμβριο του 2024 και μέσα στην πρώτη εβδομάδα έφτασε τους 3 εκατομμύρια θεατές στο Sky, επίδοση που την έκανε το μεγαλύτερο Sky Original μέχρι εκείνη τη στιγμή. Λίγες εβδομάδες αργότερα, το πρώτο επεισόδιο είχε φτάσει τους 4,5 εκατομμύρια θεατές στη Βρετανία μέσα σε 26 ημέρες σύμφωνα με τα στοιχεία της BARB, κάνοντάς το τη μεγαλύτερη νέα σειρά που είχε λανσαριστεί ποτέ στο Sky.

Η επιτυχία δεν περιορίστηκε στη Βρετανία. Στις ΗΠΑ η σειρά βρέθηκε στην πρώτη θέση του Top 10 του Peacock και μέσα στο Top 5 των streaming originals για το πρώτο της Σαββατοκύριακο, σύμφωνα με τα αρχικά στοιχεία της Nielsen. Παράλληλα, στη Γερμανία, την Ιταλία, την Αυστρία, την Ελβετία και την Ιρλανδία κατέγραψε το μεγαλύτερο ντεμπούτο βρετανικού Sky Original που είχε σημειωθεί μέχρι τότε, ενώ συνολικά πουλήθηκε σε σχεδόν 200 περιοχές παγκοσμίως.

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα trivia αφορά τον ίδιο τον Frederick Forsyth. Ο συγγραφέας είχε πουλήσει τα κινηματογραφικά δικαιώματα του βιβλίου του πριν από δεκαετίες για μόλις 20.000 λίρες, ενώ η νέα τηλεοπτική παραγωγή είχε αναφερθεί ότι κόστισε περίπου 126 εκατομμύρια δολάρια. Για τη νέα σειρά πήρε μόνο μια συμβολική αμοιβή για τη χρήση του τίτλου, την οποία ο ίδιος χαρακτήρισε περισσότερο χειρονομία παρά οικονομική συμφωνία.

Και υπάρχει ακόμη ένα ωραίο στοιχείο που συνδέει το νέο The Day of the Jackal με την παλιά κινηματογραφική ιστορία του. Η ταινία του 1973 ήταν γνωστή για την εμμονή της στη λεπτομέρεια και για το γεγονός ότι ακολουθούσε μεγάλο μέρος της προετοιμασίας του Τσακάλ, κάτι που αποτελεί επίσης βασικό χαρακτηριστικό της νέας σειράς. Στην παλιά ταινία, μάλιστα, υπάρχουν 31 διαφορετικά πλάνα με ρολόγια, μια λεπτομέρεια που δείχνει πόσο σημαντική ήταν η αίσθηση του χρόνου στην αφήγηση του Zinnemann.

Αυτός είναι και ο λόγος που θεωρώ ότι η σειρά έχει μεγαλύτερη σχέση με την ταινία του 1973 απ' όσο φαίνεται αρχικά. Όχι σε επίπεδο πλοκής, αλλά στη φιλοσοφία. Και στις δύο περιπτώσεις ο Τσακάλ δεν είναι ένας υπεράνθρωπος που απλώς πυροβολεί τους πάντες. Είναι ένας επαγγελματίας που κερδίζει επειδή σχεδιάζει καλύτερα από τους άλλους.

Και τώρα έρχεται η 2η σεζόν

Η δεύτερη σεζόν έχει πλέον μπει στο μοντάζ και η επιστροφή της έχει τοποθετηθεί για την άνοιξη του 2027. Περίμενα να κυκλοφορήσει το 2026, αλλά αυτό τελικά δεν θα γίνει, αφού η νεότερη ενημέρωση που είχαμε στα τέλη Αυγούστου επιβεβαίωσε το 2027. Ο Eddie Redmayne επιστρέφει φυσικά ως Τσακάλ, ενώ έχουν προστεθεί στο καστ οι Pablo Schreiber και Weruche Opia. Η παραγωγή πραγματοποιήθηκε μεταξύ άλλων σε Λονδίνο, Βουδαπέστη και Κροατία.

Το σημαντικότερο είναι ότι η δεύτερη σεζόν δεν φαίνεται να ξεκινά απλώς από το ίδιο σημείο για να επαναλάβει τη συνταγή. Η πρώτη σεζόν άφησε τον Τσακάλ με αρκετούς ανοιχτούς λογαριασμούς, ενώ η Nuria έχει απομακρυνθεί από τη ζωή του. Ο ίδιος ο Redmayne έχει δηλώσει ότι θεωρεί πως ο χαρακτήρας του είναι πραγματικά ερωτευμένος μαζί της, ενώ ένα από τα επίσημα teasers της δεύτερης σεζόν δίνει μια πολύ χαρακτηριστική υπόσχεση: ο Τσακάλ δεν αντέχει τις εκκρεμότητες.

Και αυτό, για μένα, είναι το πιο ενδιαφέρον σημείο για τη συνέχεια. Η πρώτη σεζόν μάς έδειξε πόσο καλά λειτουργεί ο Τσακάλ όταν έχει έναν στόχο, ένα σχέδιο και έναν άνθρωπο να κυνηγήσει. Η δεύτερη θα πρέπει να μας δείξει τι συμβαίνει όταν ένας άνθρωπος που έχει μάθει να ελέγχει τα πάντα αρχίζει να χάνει τον έλεγχο της προσωπικής του ζωής.

Προσωπικά το περιμένω με μεγάλη αγωνία, περίμενα να κυκλοφορήσει το 2026 αλλά αυτό δεν θα γίνει αφού η πληροφορία που βγήκε στο τέλος Αυγούστου λέει για το 2027 δυστυχώς. Θα περιμένω και θα μεταφέρω όταν θα έχουμε κάτι νέο ως πληροφορία που αξίζει να μπει στο Playview.eu.