Εγώ, θρίλερ; Και στην σειρά Εξορκιστής μάλιστα;

Η αλήθεια είναι πως δεν είμαι τόσο φαν των θρίλερ μιας και ... την πατάω συχνά στις σκηνές για jump-scares (το παραδέχομαι χαχα) αλλά το trailer τράβηξε την προσοχή μου και θα το δω σίγουρα.

Το The Exorcist: Martyrs είναι μια από τις ταινίες που έχουν ήδη καταφέρει να μου δημιουργήσουν περιέργεια, κυρίως επειδή επιχειρούν να επιστρέψουν σε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα ονόματα στην ιστορία του κινηματογραφικού τρόμου, χωρίς να ακολουθήσουν απαραίτητα την πεπατημένη. Η ιστορία μάς μεταφέρει στη Νέα Υόρκη και ακολουθεί την αστυνομικό Julie Miller, την οποία υποδύεται η Scarlett Johansson. Δεκατρία χρόνια νωρίτερα, η Miller είχε βάλει τέλος στη δράση του σατανιστή serial killer Father Sunday, όμως μια νέα σειρά τελετουργικών δολοφονιών θα την αναγκάσει να επιστρέψει σε μια υπόθεση που πίστευε πως είχε αφήσει οριστικά πίσω της. Όταν το όνομά της εμφανίζεται γραμμένο με το αίμα ενός νεαρού αγοριού μέσα σε μια εκκλησιαστική κρύπτη, η έρευνα παίρνει μια τροπή που ξεπερνά τα όρια ενός συνηθισμένου αστυνομικού θρίλερ. Με τη βοήθεια ενός πρώην σωφρονιστικού ιερέα, ο οποίος γνωρίζει την τελευταία εξομολόγηση του δολοφόνου, και μιας νεαρής συναδέλφου της, η Julie θα βρεθεί αντιμέτωπη με μια σκοτεινή σύνδεση ανάμεσα σε διαβόητους δολοφόνους και σε κάτι που μοιάζει να ξεπερνά την ανθρώπινη λογική.

Το ενδιαφέρον, βέβαια, δεν περιορίζεται μόνο στην υπόθεση, καθώς το καστ είναι ιδιαίτερα δυνατό. Δίπλα στη Johansson συναντάμε τον Chiwetel Ejiofor, τον John Leguizamo, την Diane Lane και τον Laurence Fishburne, ενώ συμμετέχουν επίσης οι Sasha Calle, Jacobi Jupe, Carla Gugino, Kate Siegel και Rahul Kohli. Για μένα, η παρουσία της Johansson είναι από μόνη της ένας καλός λόγος να παρακολουθήσω την ταινία, καθώς θέλω να δω πώς θα κινηθεί σε έναν ρόλο που συνδυάζει την αστυνομική έρευνα, το ψυχολογικό βάρος και τον υπερφυσικό τρόμο. Παράλληλα, η παρουσία του Leguizamo ως Father Sunday δημιουργεί την εντύπωση πως ο κεντρικός ανταγωνιστής δεν θα είναι απλώς ένα ακόμη πρόσωπο που χρησιμοποιείται για να προκαλέσει μερικές ανατριχίλες, αλλά ένα κομμάτι μιας μεγαλύτερης και αρκετά σκοτεινής ιστορίας.

Στη σκηνοθεσία βρίσκεται ο Mike Flanagan, ένας δημιουργός που έχει αποδείξει επανειλημμένα ότι γνωρίζει καλά το είδος, είτε μέσα από τις κινηματογραφικές δουλειές του, όπως τα Oculus, Hush, Gerald's Game και Doctor Sleep, είτε μέσα από σειρές όπως τα The Haunting of Hill House και Midnight Mass. Μάλιστα, το Doctor Sleep, η κινηματογραφική συνέχεια του The Shining, αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα της ικανότητάς του να προσεγγίζει ένα ήδη καθιερωμένο σύμπαν, σεβόμενος την κληρονομιά του αλλά προσπαθώντας παράλληλα να διαμορφώσει τη δική του ταυτότητα. Εδώ, πάντως, το στοίχημα είναι διαφορετικό, καθώς αναλαμβάνει ένα από τα πιο εμβληματικά ονόματα του είδους, με τις απαιτήσεις και τις προσδοκίες να είναι αναπόφευκτα υψηλές.

Αναρωτιέμαι, λοιπόν, κατά πόσο θα καταφέρει να ανταποκριθεί στο μέγεθος αυτής της παραγωγής. Δεν αμφισβητώ την εμπειρία του στον τρόμο, αλλά το The Exorcist είναι ένα όνομα που κουβαλάει τεράστια κινηματογραφική ιστορία και συγκρίνεται διαρκώς με μια ταινία που άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο το κοινό αντιλαμβάνεται τον υπερφυσικό τρόμο. Το αρχικό φιλμ του William Friedkin, το 1973, δεν στηρίχθηκε αποκλειστικά στις τρομακτικές εικόνες του, αλλά στη θρησκευτική αμφιβολία, στην ανθρώπινη απόγνωση και στην αίσθηση πως το κακό μπορεί να εισβάλει ακόμη και στον πιο ασφαλή χώρο. Αυτή ακριβώς είναι η πρόκληση για τον Flanagan: να δημιουργήσει κάτι που θα τρομάζει πραγματικά, χωρίς να στηρίζεται μόνο στα απότομα ηχητικά εφέ και στα αναμενόμενα jump-scares. Και, μεταξύ μας, αν καταφέρει να με κάνει να ξεχάσω ότι περιμένω πότε θα πεταχτεί κάτι από το σκοτάδι, θα έχει ήδη κερδίσει έναν πόντο από εμένα.

Υπάρχει, επίσης, μια σημαντική λεπτομέρεια σχετικά με την προέλευση της ιστορίας. Το The Exorcist: Martyrs δεν παρουσιάζεται ως διασκευή ενός νέου μυθιστορήματος ούτε ως άμεση συνέχεια της πλοκής του αρχικού βιβλίου του William Peter Blatty. Πρόκειται για μια νέα ιστορία μέσα στο σύμπαν του The Exorcist, με τον Flanagan να γράφει το σενάριο βασισμένος σε χαρακτήρες που δημιούργησε ο Blatty. Παράλληλα, δεν αποτελεί συνέχεια του The Exorcist: Believer του 2023, αλλά ακολουθεί τη δική του αφηγηματική κατεύθυνση. Αυτό μου φαίνεται ενδιαφέρον, γιατί αφήνει χώρο στον σκηνοθέτη να κινηθεί πιο ελεύθερα, χωρίς να χρειάζεται να συνεχίσει υποχρεωτικά μια ιστορία που έχει ήδη διχάσει το κοινό.

Προς το παρόν, κρατάω το trailer, το καστ και την παρουσία του Flanagan ως τους βασικούς λόγους για τους οποίους περιμένω να δω την ταινία. Δεν γνωρίζω ακόμη αν το The Exorcist: Martyrs θα καταφέρει να σταθεί δίπλα στις καλύτερες στιγμές του franchise, αλλά η στροφή προς ένα αστυνομικό μυστήριο με τελετουργικές δολοφονίες, θρησκευτικά στοιχεία και υπερφυσικές προεκτάσεις μου φαίνεται μια ενδιαφέρουσα επιλογή. Η ταινία έχει προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 12 Μαρτίου 2027. Μέχρι τότε, θα περιμένω να δω αν ο Flanagan έχει βρει έναν πραγματικά νέο τρόπο να μας φέρει αντιμέτωπους με τον τρόμο ή αν θα αρκεστεί σε γνώριμες συνταγές. Εγώ, πάντως, θα είμαι εκεί για να το ανακαλύψω. Με το ένα μάτι στην οθόνη και το άλλο έτοιμο να κλείσει στο πρώτο jump-scare ! (το μαξιλάρι πάντα βοηθάει αν και στο σινεμά θα είναι δύσκολο να το φέρω!)