S02E08 – Ένα φινάλε που βιάστηκε να τελειώσει!
Τι ξεχωρίζει μια τρομερή σειρά από μια καλή ή πολύ καλή σειρά, με ρωτάνε συχνά φίλοι μου. Η απάντησή μου είναι πάντα η ίδια. Τα τελευταία της επεισόδια. Βλέπεις φίλε μου που διαβάζεις τα κείμενά μου, οι σειρές (όπως και οι ταινίες αλλά και τα παιχνίδια) πάσχουν όλες από ένα συγκεκριμένο στοιχείο: το πώς θα τελειώσουν μια ιστορία!
Υπάρχουν τέλη που τα λάτρεψες και τέλη που σκεφτόσουν ενώ έβλεπες ή έπαιζες πως ήταν βιαστικά, κακογραμμένα, ανάξια του τι είχε προηγηθεί. Υπάρχουν σειρές που μας απογοήτευσαν αρκετούς από εμάς (αν όχι όλους) στο τέλος, π.χ. το Lost ή φυσικά το Game of Thrones, και άλλα που νιώσαμε πως τελείωσαν όπως τους άξιζε, όπως το Sons of Anarchy ή το Uncharted 4!
Βλέποντας το 8ο επεισόδιο του The Terminal List, ένιωσα αυτό που έχω νιώσει και σε άλλες σειρές ή παιχνίδια τα 30 περίπου χρόνια που βλέπω ή παίζω και είναι η λέξη... βιασύνη!
Η όλη εξέλιξη με τον Vasili Andrenov, ενός σχεδίου που η σειρά λέει πως ετοιμαζόταν δεκαετίες, είναι για μένα ανάξια σίγουρα του πώς τελείωσε η πρώτη σεζόν, αλλά και όσων είχε χτίσει ως τότε η σειρά. Μια επιχείρηση στην Ουκρανία, για έναν υποψήφιο πρόεδρο της Μόσχας σε μια αποθήκη, δεν ξέρω, πολύ βιαστικό ρε παιδιά ως κλείσιμο. Ακόμα και η ίδια του η δολοφονία από τον Reece, λίγο ανεξήγητη. Βάλτε ότι πήγαινε να κάνει κίνηση και τον σκότωσε σε αυτοάμυνα. Έπιασε το τσεκούρι του και τον σκοτώνει εν ψυχρώ; Δεν ξέρω, μου φαίνεται αδικαιολόγητο! Έπειτα η επιστροφή του με συγχωροχάρτι για όλα στην Αμερική και βέβαια το κλείσιμο που μάλλον δείχνει 3η σεζόν. Πραγματικά θα περίμενα κάτι πολύ καλύτερο!
Η δολοφονία του Andrenov και το πρόβλημα του φινάλε
Θέλω να σταθώ λίγο περισσότερο στον τρόπο με τον οποίο τελειώνει η ιστορία του Vasili Andrenov, γιατί θεωρώ πως εδώ βρίσκεται ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα του επεισοδίου.
Ο Reece δεν σκοτώνει απλώς έναν ακόμη αντίπαλο. Η αποκάλυψη ότι ο ίδιος και η οικογένειά του αποτελούν μέρος μιας εκδίκησης που ξεκίνησε δεκαετίες νωρίτερα, με πρωταγωνιστή τον πατέρα του, αλλάζει εντελώς τη διάσταση της ιστορίας. Ο Andrenov είναι συνδεδεμένος με ένα σχέδιο που έχει τις ρίζες του στον πόλεμο του Βιετνάμ και ο Reece επιλέγει να τον σκοτώσει με το ίδιο του το τσεκούρι.
Καταλαβαίνω την οργή του James. Έχουμε έναν άνθρωπο που έχει χάσει φίλους, έχει περάσει μήνες κυνηγημένος και ανακαλύπτει ότι ακόμη και ο θάνατος του Freddy ήταν μέρος μιας πολύ μεγαλύτερης ιστορίας. Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι γιατί η σειρά επιλέγει να κλείσει τόσο γρήγορα μια αντιπαράθεση που θα μπορούσε να είναι από τις σημαντικότερες της σεζόν.
Ο Andrenov ήταν ένας άνθρωπος με τεράστια επιρροή, πολιτικές διασυνδέσεις και πρόσβαση σε πληροφορίες που θα μπορούσαν να αποκαλύψουν ολόκληρο το σχέδιο. Ο Reece είχε μπροστά του μια ευκαιρία να μάθει περισσότερα για τον Colonel και για τον πατέρα του. Αντί γι' αυτό, τον σκοτώνει και η ιστορία προχωράει παρακάτω.
Δεν λέω πως ο Reece έπρεπε απαραίτητα να τον συλλάβει. Λέω πως μια τέτοια στιγμή χρειαζόταν περισσότερο χρόνο, περισσότερη ένταση και κυρίως μεγαλύτερο συναισθηματικό βάρος.
Και το χειρότερο; Λίγο αργότερα επιστρέφει στις ΗΠΑ, λαμβάνει την προεδρική χάρη που είχε συμφωνήσει με τη CIA και βρίσκεται ξανά σε θέση να συνεχίσει τη ζωή του. Όλα αυτά μοιάζουν υπερβολικά εύκολα για έναν άνθρωπο που μόλις συμμετείχε σε μια τόσο μεγάλη διεθνή επιχείρηση και σκότωσε έναν τόσο σημαντικό πολιτικό παράγοντα.
Οι αποκαλύψεις για τον πατέρα του Reece
Βέβαια, το επεισόδιο δεν στερείται σημαντικών αποκαλύψεων. Αντίθετα, η ιστορία του πατέρα του James είναι ίσως το πιο ενδιαφέρον στοιχείο που αφήνει πίσω της η δεύτερη σεζόν.
Μαθαίνουμε πως ο Thomas Reece, κατά τη διάρκεια μιας επιχείρησης στο Βιετνάμ το 1972, σκότωσε δύο Ρώσους στρατιωτικούς συμβούλους. Ένας από αυτούς ήταν ο Victor Zarkov, αδελφός του ανθρώπου που γνωρίζουμε ως Colonel και πατέρας του Vasili Andrenov.
Ο Ivan Zarkov δεν είχε απλώς οργανώσει μια επιχείρηση για να τοποθετήσει τον ανιψιό του στην εξουσία της Ρωσίας, με στόχο την ανατροπή του προέδρου Drozdov. Είχε χτίσει ένα σχέδιο εκδίκησης που συνδεόταν με την οικογένεια Reece εδώ και δεκαετίες.
Και κάπου εδώ η ιστορία αποκτά μια διαφορετική διάσταση. Ο James δεν βρίσκεται πλέον αντιμέτωπος μόνο με μια διεθνή συνωμοσία. Είναι ουσιαστικά ο αποδέκτης μιας σύγκρουσης που ξεκίνησε πριν ακόμη γίνει Navy SEAL.
Μαθαίνουμε επίσης πως ο Thomas συνέχισε να συνεργάζεται με τη CIA μέχρι τη δολοφονία του στο Buenos Aires το 1997. Το όνομά του βρίσκεται πλέον στον τοίχο μνήμης της υπηρεσίας, δίπλα σε εκείνο του Freddy.
Αυτή είναι μια αποκάλυψη που προσωπικά θα ήθελα να είχε αναπτυχθεί περισσότερο. Η ιστορία του πατέρα του Reece θα μπορούσε να αποτελέσει από μόνη της έναν εξαιρετικό άξονα για το φινάλε, αντί να λειτουργήσει κυρίως ως προετοιμασία για την επόμενη σεζόν.
Freddy, Katie και το μέλλον του James
Μέσα σε όλα αυτά, υπάρχει και μια πιο ανθρώπινη στιγμή που αξίζει να αναφέρουμε.
Ο Reece επιστρέφει στις ΗΠΑ έχοντας χάσει τον Freddy Strain. Παίρνει τα χρήματα της ανταμοιβής για την εξουδετέρωση του Amin και τα τοποθετεί σε ένα trust για τον γιο του Freddy, Samuel. Είναι μια μικρή αλλά ουσιαστική κίνηση, που θυμίζει πως πίσω από τον στρατιώτη υπάρχει ακόμη ένας άνθρωπος που δεν ξεχνά τους δικούς του.
Η Katie Buranek, από την πλευρά της, ολοκληρώνει το βιβλίο της για τον James, με τίτλο James Reece: Our True Believer. Του το παραδίδει προσωπικά και του ζητά ουσιαστικά να σταματήσει να αναβάλλει τη θεραπεία του.
Και εδώ έχουμε ένα από τα σημαντικότερα ανοικτά ζητήματα του φινάλε. Ο Reece αποφασίζει τελικά να προχωρήσει με τις ιατρικές εξετάσεις και την επέμβαση για τον όγκο στον εγκέφαλό του. Η σειρά, όμως, δεν μας δείχνει το αποτέλεσμα. Δεν γνωρίζουμε αν η θεραπεία θα πετύχει ούτε σε ποια κατάσταση βρίσκεται πραγματικά η υγεία του.
Αυτό είναι ένα cliffhanger που μπορώ να δεχτώ. Είναι προσωπικό, αφορά τον ίδιο τον πρωταγωνιστή και αφήνει πραγματικά περιθώρια για την εξέλιξη του χαρακτήρα.
Η Katie, επίσης, φαίνεται να επιστρέφει στη δημοσιογραφία πεδίου, κάτι που προσωπικά θα ήθελα να δω περισσότερο στην επόμενη σεζόν. Η σχέση της με τον Reece έχει εξελιχθεί αρκετά και η συνεργασία τους αποτελεί ένα από τα δυνατά στοιχεία της σειράς.
Τι είπαν οι κριτικοί για το Fathers and Sons;
Εδώ υπάρχει μια ενδιαφέρουσα αντίθεση με τη δική μου άποψη. Οι κριτικές που εντόπισα για το συγκεκριμένο επεισόδιο ήταν αρκετά θετικές, κυρίως ως προς τη δράση, τις ερμηνείες και τον τρόπο με τον οποίο ανοίγει η επόμενη ιστορία.
Το Action Reloaded έδωσε στο επεισόδιο 5/5 αστέρια, χαρακτηρίζοντάς το ένα ικανοποιητικό κλείσιμο που ταυτόχρονα ανοίγει ένα πολύ μεγαλύτερο κεφάλαιο για τον James Reece. Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στις εναέριες σκηνές με τα ελικόπτερα, στην αυθεντικότητα των στρατιωτικών επιχειρήσεων και στη χημεία του Chris Pratt με τον Tom Hopper.
Από την άλλη, το We Have Issues προσέγγισε το φινάλε με μια πιο ισορροπημένη ματιά. Επαινούσε την ερμηνεία του Chris Pratt, την παρουσία της Constance Wu και την ένταση της τελικής επιχείρησης στην Ουκρανία. Ωστόσο, εντόπισε και ένα πρόβλημα που βρίσκεται αρκετά κοντά στη δική μου κριτική: το επεισόδιο μοιάζει περισσότερο με ένα προσεκτικά σχεδιασμένο πέρασμα προς την επόμενη ιστορία παρά με ένα ολοκληρωμένο, αυτόνομο κλείσιμο.
Και νομίζω πως αυτή η διάκριση είναι σημαντική. Μπορεί κάποιος να εκτιμήσει τη δράση, την παραγωγή και τις ερμηνείες, αλλά να θεωρεί πως το σενάριο δεν αξιοποίησε όσο θα έπρεπε τις αποκαλύψεις του.
Μερικά ενδιαφέροντα στοιχεία από το τελευταίο επεισόδιο
Ο τίτλος Fathers and Sons: Δεν αναφέρεται μόνο στη σχέση του James με τον πατέρα του. Είναι ουσιαστικά το κεντρικό θέμα ολόκληρης της ιστορίας, καθώς οι πράξεις μιας προηγούμενης γενιάς καθορίζουν τις ζωές των επόμενων.
Η σκηνή με τα ελικόπτερα: Οι χαμηλές πτήσεις και οι αεροπορικές σκηνές της τελικής επιχείρησης προσθέτουν εντυπωσιακή κινηματογραφική κλίμακα στο επεισόδιο.
The Terminal List Season 3: Θα επιστρέψει ο James Reece;
Μέχρι τις 3 Νοεμβρίου 2026, η Amazon Prime Video δεν έχει ανακοινώσει επίσημα την ανανέωση της σειράς για τρίτη σεζόν. Ωστόσο, υπάρχουν αρκετά ενθαρρυντικά στοιχεία.
Σε συνέντευξή του στο TV Insider, ο showrunner David DiGilio αποκάλυψε πως, εφόσον εγκριθεί τρίτη σεζόν, υπάρχει ήδη το επόμενο βιβλίο του Jack Carr που θα μπορούσε να αποτελέσει τη βάση της.
Πρόκειται για το Savage Son, το τρίτο βιβλίο της σειράς James Reece. Ο Jack Carr έχει μιλήσει για τη σκοτεινή πλευρά της ανθρώπινης φύσης και τη σχέση μεταξύ κυνηγού και θηράματος, στοιχεία που θα μπορούσαν να δώσουν μια διαφορετική κατεύθυνση στην επόμενη τηλεοπτική ιστορία.
Ακόμη πιο ενδιαφέρον είναι ότι ο Chris Pratt έχει εκφράσει την επιθυμία του να συνεχιστεί η σειρά. Υπάρχουν ιδέες για το μέλλον, αλλά η απόφαση εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την ανταπόκριση του κοινού στη δεύτερη σεζόν.
Και φυσικά, το φινάλε έχει ήδη τοποθετήσει τα πιόνια για τη συνέχεια:
Ο Colonel Ivan Zarkov παραμένει ελεύθερος.
Ο Oliver Grey εξακολουθεί να βρίσκεται στο παιχνίδι.
Η ιστορία του πατέρα του Reece έχει πλέον αποκαλυφθεί, αλλά υπάρχουν ακόμη πολλά αναπάντητα ερωτήματα.
Ο James έχει επιστρέψει στη CIA και πλέον αποδέχεται ότι η αποστολή του δεν έχει τελειώσει.
Η κατάσταση της υγείας του παραμένει άγνωστη.
Αν τελικά πάρουμε τρίτη σεζόν, το Savage Son είναι η πιθανότερη κατεύθυνση. Δεν υπάρχει, όμως, επίσημη ημερομηνία κυκλοφορίας ούτε επιβεβαιωμένο χρονοδιάγραμμα παραγωγής.
Και κάτι τελευταίο: Ελπίζω πραγματικά να μη χρειαστεί να περιμένουμε άλλα τέσσερα χρόνια. Η δεύτερη σεζόν έκανε πρεμιέρα στις 21 Οκτωβρίου 2026, περισσότερο από τέσσερα χρόνια μετά την πρώτη, που είχε κυκλοφορήσει την 1η Ιουλίου 2022.
Τι μας περιμένει στο Savage Son;
Αν η Amazon δώσει το πράσινο φως για τρίτη σεζόν, το πιθανότερο είναι να δούμε την τηλεοπτική μεταφορά του Savage Son, του τρίτου βιβλίου του Jack Carr.
Στην ιστορία, ο James Reece προσπαθεί να επιστρέψει σε μια φυσιολογική ζωή στη Montana, έχοντας πλέον δίπλα του την Katie Buranek και τον παλιό του συμπολεμιστή Raife Hastings. Όμως ο Oliver Grey συνεργάζεται με τον Ρώσο αρχηγό της μαφίας Ivan Zharkov και οργανώνει μια νέα επίθεση εναντίον του.
Η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο προσωπική όταν απαγάγεται η Hanna Hastings, αδελφή του Raife. Η έρευνα οδηγεί τον Reece σε ένα απομονωμένο νησί στη θάλασσα Bering, όπου ένας διεστραμμένος Ρώσος επιχειρηματίας οργανώνει ανθρώπινα κυνήγια για πλούσιους και ισχυρούς. Οι αιχμάλωτοι χρησιμοποιούνται ως θηράματα σε ένα πραγματικό παιχνίδι επιβίωσης.
Ακολουθεί μια εξαιρετικά επικίνδυνη αποστολή διάσωσης, με τον Reece και μια ομάδα πρώην ειδικών δυνάμεων να επιχειρούν χωρίς επίσημη αμερικανική υποστήριξη. Η ιστορία εξελίσσεται σε ένα ανελέητο παιχνίδι κυνηγού και θηράματος, ενώ ο James συνεχίζει την αναζήτηση του Oliver Grey και του ανθρώπου που βρίσκεται πίσω από όλα.
Το ενδιαφέρον είναι πως το βιβλίο δεν περιορίζεται στη δράση. Εξερευνά την ψυχολογία ενός ανθρώπου που έχει περάσει όλη του τη ζωή κυνηγώντας και πλέον αναγκάζεται να αντιμετωπίσει το ενδεχόμενο να γίνει ο ίδιος το θήραμα.
Φυσικά, δεν γνωρίζουμε αν η σειρά θα ακολουθήσει πιστά το βιβλίο. Με τις αλλαγές που έχουν ήδη γίνει στις δύο πρώτες σεζόν, είναι αρκετά πιθανό να δούμε μια διαφορετική εκδοχή, που θα συνδέει την ιστορία του Savage Son με όσα έχουν ήδη συμβεί στην τηλεοπτική μεταφορά.
Θα κλείσω όπως ξεκίνησα. Με τη λέξη βιασύνη.
Η δεύτερη σεζόν του The Terminal List είχε αρκετά καλά στοιχεία. Είχε δυνατές σκηνές δράσης, ενδιαφέρουσες προσθήκες χαρακτήρων, έναν Chris Pratt που έχει πλέον ταυτιστεί απόλυτα με τον James Reece και μια ιστορία που προσπάθησε να μεγαλώσει το σύμπαν της σειράς πέρα από την αρχική ιστορία εκδίκησης.
Όμως, όταν φτάνεις στο τελευταίο επεισόδιο, περιμένεις κάτι περισσότερο. Περιμένεις οι ιστορίες που χτίζονταν επί οκτώ επεισόδια να συναντηθούν με έναν τρόπο που θα σε κάνει να πεις «αυτό ήταν!». Εδώ, αντίθετα, αισθάνθηκα πως αρκετά πράγματα απλώς διεκπεραιώθηκαν για να μπορέσει η σειρά να προχωρήσει στην επόμενη ιστορία.
Δεν με ενοχλεί καθόλου το ανοικτό τέλος. Ίσα ίσα, μου αρέσει όταν μια σειρά αφήνει ερωτήματα για τη συνέχεια, αρκεί να έχει ολοκληρώσει με ικανοποιητικό τρόπο την ιστορία που μας αφηγήθηκε μέχρι εκείνη τη στιγμή.
Και εδώ θεωρώ πως απέτυχε σε έναν βαθμό.
Θα ήθελα περισσότερο χρόνο με τον Andrenov, μεγαλύτερη ένταση στην αποκάλυψη της ιστορίας του πατέρα του Reece και ένα κλείσιμο που να τιμά περισσότερο όσα είχαν προηγηθεί. Δεν χρειαζόμαστε πάντα περισσότερες εκρήξεις, περισσότερους νεκρούς και μεγαλύτερες στρατιωτικές επιχειρήσεις. Μερικές φορές χρειαζόμαστε απλώς ένα καλό σενάριο.
Παραμένω φίλος της σειράς και σίγουρα θα είμαι εκεί όταν επιστρέψει ο James Reece. Αλλά αυτή τη φορά, το φινάλε δεν μου έδωσε την ικανοποίηση που περίμενα.
