Benjamin Clémentine

Ο Μπέντζαμιν Σαιντ-Κλεμεντίν (γεννημένος στις 7 Δεκεμβρίου 1988) είναι Βρετανός συνθέτης, μουσικός και ηθοποιός. Γεννημένος και μεγαλωμένος στο Λονδίνο, ο Κλεμεντίν μετακόμισε αργότερα στο Παρίσι, όπου έζησε για ένα διάστημα ως άστεγος. Αφού επέστρεψε στο Λονδίνο, κυκλοφόρησε το ντεμπούτο άλμπουμ του At Least for Now, το οποίο κέρδισε το Βραβείο Mercury του 2015. Τον Φεβρουάριο του 2019 ανακηρύχθηκε Ιππότης του Τάγματος των Τεχνών και των Γραμμάτων από τη γαλλική κυβέρνηση, σε αναγνώριση της συνεισφοράς του στις τέχνες. Αρκετοί κριτικοί τον έχουν περιγράψει ως έναν από τους σπουδαίους τραγουδοποιούς της γενιάς του και ως τον μελλοντικό ήχο του Λονδίνου, ενώ δυσκολεύονται να κατατάξουν τη μουσική του σε κάποιο συγκεκριμένο είδος. Οι συνθέσεις του Κλεμεντίν είναι μουσικά διορατικές και συντονισμένες με τα ζητήματα της ζωής αλλά και ποιητικές, αναμειγνύοντας την επανάσταση με την αγάπη και τη μελαγχολία, τον σοφιστικέ λυρισμό με τη αργκό και τις κραυγές, και τον ομοιοκατάληκτο στίχο με μονολόγους σε πεζό λόγο. Συχνά εμφανίζεται ημίγυμνος και ξυπόλητος στη σκηνή, ντυμένος εξ ολοκλήρου στα μαύρα ή σκούρα γκρι, με μια μακριά, μάλλινη καμπαρντίνα. Το νεότερο από πέντε παιδιά, ο Μπέντζαμιν Κλεμεντίν μεγάλωσε στο Έντμοντον του Λονδίνου, με τη αυστηρή Ρωμαιοκαθολική γιαγιά του. Μετά τον θάνατό της, μετακόμισε με τους γονείς του.Η οικογένεια απέκτησε ένα πιάνο όταν η Clementine ήταν 11 ετών, και ο Benjamin έπαιζε σε αυτό όποτε μπορούσε, αλλά ο πατέρας του, ο οποίος ήλπιζε ότι ο γιος του θα σπούδαζε νομική, του απαγόρευσε να σπαταλά χρόνο με μουσικά όργανα. Η Clementine δεν ήξερε να διαβάζει παρτιτούρες, αλλά μέσα σε λίγους μήνες, άρχισε να μιμείται το έργο των κλασικών συνθετών Erik Satie και Claude Debussy, μαθαίνοντας ακούγοντας Classic FM στο ραδιόφωνο αφού «βαρέθηκε» την ποπ μουσική, και συνέχισε να παίζει διακριτικά τα επόμενα πέντε χρόνια μέχρι το διαζύγιο των γονιών του. Η Clementine εγκατέλειψε το σχολείο στα 16, με αποτέλεσμα να έχει μια διαμάχη με την οικογένειά του και να βρεθεί στο Camden Town του Λονδίνου, άστεγος και αντιμετωπίζοντας ψυχολογικές και οικονομικές δυσκολίες. Μετακόμισε στο Παρίσι σε ηλικία 19 ετών, όπου πέρασε αρκετά χρόνια κάνοντας μουσική του δρόμου και παίζοντας σε μπαρ και ξενοδοχεία στην Place de Clichy, ενώ κοιμόταν στους δρόμους. Τελικά μετακόμισε σε έναν ξενώνα στη Montmartre, όπου πλήρωνε 20€ για να μένει σε ένα δωμάτιο με δέκα κρεβάτια-κουκέτες. Για τα επόμενα τρία χρόνια έγραφε και συνέθετε τραγούδια, παίζοντας μια μισοσπασμένη κιθάρα και ένα φτηνό αρμόνιο που είχε αποκτήσει. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου εξελίχθηκε σε μια καλτ φιγούρα στη μουσική σκηνή του Παρισιού.Μετά από τέσσερα χρόνια ζωής ως περιπλανώμενος, ανακαλύφθηκε από έναν ατζέντη, ο οποίος αργότερα τον σύστησε στον Ματιέ Γκαζιέ, ο οποίος επρόκειτο να γίνει ο μάνατζερ της Κλεμαντίν για ένα διάστημα. Το 2012, παίζοντας σε μια συναυλία στο Φεστιβάλ Καννών, γνώρισε τον Λιονέλ Μπενσεμούρ, μεγιστάνα των επιχειρήσεων στη Γαλλία, και μαζί ίδρυσαν τη δισκογραφική εταιρεία «Behind» προκειμένου η Κλεμαντίν να ηχογραφήσει και να κυκλοφορήσει τη μουσική του. Τελικά τράβηξε την προσοχή του γαλλικού Τύπου, ο οποίος τον χαρακτήρισε ως «la révélation anglaise des Francos» («η αγγλική αποκάλυψη του φεστιβάλ «Francofolies»»). Στη συνέχεια προσκλήθηκε στις Rencontres Trans Musicales της Ρεν στη Γαλλία τον Δεκέμβριο του 2012, όπου εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε μεγάλη σκηνή και έπαιξε για τέσσερα συνεχόμενα βράδια. Η Κλεμαντίν υπέγραψε τελικά μια κοινή σύμβαση μουσικής άδειας μεταξύ των Capitol, Virgin EMI και Barclay. ...