Claude Rains

Ο Γουίλιαμ Κλοντ Ρέινς (10 Νοεμβρίου 1889 – 30 Μαΐου 1967) ήταν Βρετανός και Αμερικανός ηθοποιός χαρακτήρων, του οποίου η καριέρα διήρκεσε σχεδόν επτά δεκαετίες. Έλαβε πολυάριθμες διακρίσεις, συμπεριλαμβανομένων τεσσάρων υποψηφιοτήτων για Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου, και θεωρείται ένας από τους μεγάλους σταρ χαρακτήρων της οθόνης που υποδύθηκε καλλιεργημένους κακούς κατά τη Χρυσή Εποχή του Χόλιγουντ. Γιος ενός ηθοποιού του θεάτρου, ο Ρέινς ξεκίνησε να παίζει στη σκηνή στην πατρίδα του, το Λονδίνο, τη δεκαετία του 1900. Έγινε κορυφαίος θεατρίνος στο Γουέστ Εντ και δάσκαλος υποκριτικής στη Βασιλική Ακαδημία Δραματικών Τεχνών. Μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες στα τέλη της δεκαετίας του 1920 και έγινε επιτυχημένος σταρ του Μπρόντγουεϊ, πριν κάνει το αμερικανικό κινηματογραφικό του ντεμπούτο ως Δρ. Τζακ Γκρίφιν στο The Invisible Man (1933). Συνέχισε να παίζει εξέχοντες ρόλους σε παραγωγές μεγάλου μήκους όπως The Adventures of Robin Hood (1938), Mr. Smith Goes to Washington (1939), The Wolf Man (1941), Casablanca (1942), Kings Row (1942), Phantom of the Opera (1943) και Notorious (1946). Το 1951, κέρδισε το βραβείο Tony Καλύτερου Ηθοποιού σε Θεατρικό Έργο για την ερμηνεία του στο Darkness at Noon. Συνέχισε να εργάζεται ως εξέχων ηθοποιός χαρακτήρων σε ταινίες, κυρίως ως κ. Ντράιντεν στο Lawrence of Arabia (1962) και στον τελευταίο του ρόλο στην βιβλική επική ταινία The Greatest Story Ever Told (1965). Το 1960, έλαβε ένα αστέρι στη Λεωφόρο της Δόξας του Χόλιγουντ για τη συμβολή του στην κινηματογραφική βιομηχανία. Ο Ρίτσαρντ Τσάμπερλεϊν τον περιέγραψε ως «έναν από τους καλύτερους ηθοποιούς του 20ού αιώνα», ενώ η Μπέτι Ντέιβις τον θεωρούσε έναν από τους αγαπημένους της συμπρωταγωνιστές.