Enzo Petito

Ο Έντσο Πετίτο (24 Ιουλίου 1897 – 17 Ιουλίου 1967) ήταν Ιταλός ηθοποιός κινηματογράφου και θεάτρου. Θεατρικός ηθοποιός υπό τον Εντουάρντο Ντε Φιλίπο τη δεκαετία του 1950 στο Θέατρο Σαν Φερντινό της Νάπολης, με τον οποίο συνδέθηκε στενά επαγγελματικά, ο Πετίτο εμφανίστηκε επίσης σε αρκετές από τις ταινίες του, συμπρωταγωνιστώντας συχνά με τον Εντουάρντο ή/και τον αδερφό του, Πεπίνο Ντε Φιλίπο, αδερφούς που θεωρούνται μεταξύ των σπουδαιότερων Ιταλών ηθοποιών του 20ού αιώνα. Ο Πετίτο έπαιξε δευτερεύοντες ρόλους σε μερικές αξ这才 memorable commedia all'Italiana ταινίες σε σκηνοθεσία δημιουργών όπως ο Ντίνο Ρίζι και ο Μάριο Μονιτσέλι στα τέλη της δεκαετίας του 1950 και στις αρχές της δεκαετίας του 1960, εμφανιζόμενος συχνά δίπλα σε ηθοποιούς όπως ο Νίνο Μανφρέντι, ο Αλμπέρτο Σόρντι, ο Πεπίνο Ντε Φιλίπο, η Άννα Μαρία Φερέρο και ο Τοτό.Αν και δεν υπήρξε ποτέ πρωταγωνιστής, πραγματοποίησε έναν αριθμό μικρών εμφανίσεων ως ηθοποιός χαρακτηριστικών ρόλων δίπλα στους κορυφαίους αστέρες του ιταλικού κινηματογράφου σε ταινίες κατά τη διάρκεια των αρχών έως τα μέσα της δεκαετίας του 1960 και είναι αναμφισβήτητος πιο γνωστός στο παγκόσμιο σινεμά για τον ρόλο του ως καταστηματάρχης στην κλασική ταινία σπαγκέτι γουέστερν του Σέρτζιο Λεόνε *Ο Καλός, ο Κακός και ο Αχρείος* το 1966. Οι 1966. Οι ρόλοι του κυμαίνονταν από καταστηματάρχες και τσαγκάρηδες μέχρι ιερείς και άστεγους. Ο πιο αξιόλογος ρόλος του, ωστόσο, είναι ίσως αυτός του Ναπολέοντα στην κωμωδία του Σέρτζιο Κορμπούτσι *Chi si ferma è perduto* το 1963.