Classic Mac Os

Το Mac OS (αρχικά System Software· αναδρομική ονομασία: Classic Mac OS) είναι η σειρά λειτουργικών συστημάτων που αναπτύχθηκαν για την οικογένεια προσωπικών υπολογιστών Macintosh από την Apple Computer, Inc. από το 1984 έως το 2001, ξεκινώντας με το System 1 και καταλήγοντας στο Mac OS 9. Το λειτουργικό σύστημα Macintosh πιστώνεται με τη διάδοση της έννοιας της γραφικής διεπαφής χρήστη. Περιλαμβανόταν σε κάθε Macintosh που πωλήθηκε κατά την εποχή που αναπτύχθηκε, και πολλές ενημερώσεις στο λογισμικό συστήματος έγιναν σε συνδυασμό με την εισαγωγή νέων συστημάτων Macintosh. Η Apple κυκλοφόρησε το αρχικό Macintosh στις 24 Ιανουαρίου 1984. Η πρώτη έκδοση του λογισμικού συστήματος, η οποία δεν είχε επίσημο όνομα, βασίστηκε εν μέρει στο Lisa OS, το οποίο η Apple είχε κυκλοφορήσει προηγουμένως για τον υπολογιστή Lisa το 1983. Ως μέρος μιας συμφωνίας που επέτρεπε στην Xerox να αγοράσει μετοχές της Apple σε ευνοϊκή τιμή, χρησιμοποίησε επίσης έννοιες από τον υπολογιστή Xerox PARC Alto, τον οποίο είχαν δει ο πρώην CEO της Apple Steve Jobs και άλλα μέλη της ομάδας Lisa. Αυτό το λειτουργικό σύστημα αποτελούνταν από το Macintosh Toolbox ROM και τον "Φάκελο Συστήματος", ένα σύνολο αρχείων που φορτώνονταν από το δίσκο. Το όνομα Macintosh System Software τέθηκε σε χρήση το 1987 με το System 5. Η Apple μετονόμασε το σύστημα σε Mac OS το 1996, ξεκινώντας επίσημα με την έκδοση 7.6, εν μέρει λόγω του προγράμματος κλώνων Macintosh. Το πρόγραμμα αυτό έληξε μετά την κυκλοφορία του Mac OS 8 το 1997. Η τελευταία μεγάλη έκδοση του συστήματος ήταν το Mac OS 9 το 1999. Οι αρχικές εκδόσεις του System Software εκτελούσαν μία εφαρμογή κάθε φορά. Με το Macintosh 512K, αναπτύχθηκε μια επέκταση συστήματος που ονομάζεται Switcher για να χρησιμοποιήσει αυτή την επιπλέον μνήμη για να επιτρέψει σε πολλά προγράμματα να παραμείνουν φορτωμένα. Το λογισμικό κάθε φορτωμένου προγράμματος χρησιμοποιούσε τη μνήμη αποκλειστικά· μόνο όταν ενεργοποιούνταν από το Switcher εμφανιζόταν το πρόγραμμα, ακόμη και η επιφάνεια εργασίας του Finder. Με το Switcher, η πλέον γνωστή λειτουργία Clipboard επέτρεπε την αντιγραφή και επικόλληση μεταξύ των φορτωμένων προγραμμάτων σε εναλλαγές, συμπεριλαμβανομένης της επιφάνειας εργασίας. Με την εισαγωγή του System 5, προστέθηκε μια επέκταση συνεργατικής πολυδιεργασίας που ονομάζεται MultiFinder, η οποία επέτρεπε το περιεχόμενο στα παράθυρα κάθε προγράμματος να παραμένει σε μια πολυεπίπεδη προβολή πάνω από την επιφάνεια εργασίας, και αργότερα ενσωματώθηκε στο System 7 ως μέρος του λειτουργικού συστήματος μαζί με την υποστήριξη εικονικής μνήμης. Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1990, ωστόσο, σύγχρονα λειτουργικά συστήματα όπως τα Windows NT, OS/2, NeXTSTEP, BSD και Linux είχαν όλα φέρει προληπτική πολυδιεργασία, προστατευμένη μνήμη, ελέγχους πρόσβασης και δυνατότητες πολλαπλών χρηστών στους επιτραπέζιους υπολογιστές. Η περιορισμένη διαχείριση μνήμης του Macintosh και η ευαισθησία σε συγκρούσεις μεταξύ επεκτάσεων που παρέχουν πρόσθετη λειτουργικότητα, όπως η δικτύωση ή η υποστήριξη για μια συγκεκριμένη συσκευή, οδήγησαν σε σημαντική κριτική του λειτουργικού συστήματος και ήταν ένας παράγοντας στην πτώση του μεριδίου αγοράς της Apple εκείνη την εποχή. Μετά από δύο αποτυχημένες προσπάθειες δημιουργίας ενός διαδόχου του Macintosh System Software που ονομάστηκαν Taligent και Copland, και μια τετραετή προσπάθεια ανάπτυξης με επικεφαλής την επιστροφή του Steve Jobs στην Apple το 1997, η Apple αντικατέστησε το Mac OS με ένα νέο λειτουργικό σύστημα το 2001 που ονομάστηκε Mac OS X. Διατήρησε τα περισσότερα από τα στοιχεία σχεδιασμού της διεπαφής χρήστη του Classic Mac OS, και υπήρχε κάποια επικάλυψη πλαισίων εφαρμογών για συμβατότητα, αλλά τα δύο λειτουργικά συστήματα έχουν κατά τα άλλα εντελώς διαφορετικές προελεύσεις και αρχιτεκτονικές. Οι τελικές ενημερώσεις του Mac OS 9 που κυκλοφόρησαν το 2001 παρείχαν διαλειτουργικότητα με το Mac OS X. Το όνομα "Classic" που τώρα σημαίνει το ιστορικό Mac OS στο σύνολό του είναι μια αναφορά στο Classic Environment, ένα επίπεδο συμβατότητας που βοήθησε στην ομαλή μετάβαση στο Mac OS X (τώρα macOS).