Death Stranding

Μετά την αποχώρησή του από την konami, το πρώτο του μεγάλο βήμα ήταν το Death Stranding, ένα παιχνίδι που περίμενε με τεράστια ανυπομονησία ολόκληρη η gaming κοινότητα. Θα έλεγα μάλιστα πως είναι ίσως το πιο προσωπικό παιχνίδι της καριέρας του, καθώς σηματοδοτεί μια νέα αρχή, χωρίς περιορισμούς και χωρίς συμβιβασμούς.

Ένα παιχνίδι που τόλμησε να αμφισβητήσει σχεδόν κάθε κανόνα του σύγχρονου AAA gaming. Εκεί που οι περισσότεροι επένδυαν στην αδιάκοπη δράση, ο Kojima ζήτησε από τον παίκτη να περπατήσει. Να παρατηρήσει. Να αφουγκραστεί τη σιωπή. Να βρει νόημα στη διαδρομή και όχι μόνο στον προορισμό.

Αν το σκεφτεί κανείς σαν ιδέα, ένα παιχνίδι στο οποίο είσαι... κάτι σαν courier και μεταφέρεις δέματα από το ένα σημείο στο άλλο δεν ακούγεται ιδιαίτερα συναρπαστικό, σωστά; Κι όμως, όταν ξεκίνησα το ταξίδι του Sam Porter Bridges, δεν ήξερα τι ακριβώς να περιμένω. Τα πρώτα κεφάλαια γεννούν περισσότερες απορίες παρά απαντήσεις, όμως όσο προχωράς αρχίζεις να αντιλαμβάνεσαι ότι το Death Stranding δεν προσπαθεί να σε διασκεδάσει με τον συμβατικό τρόπο. Προσπαθεί να σε κάνει να νιώσεις.

Κι όμως, πίσω από αυτή την τόσο απλή ιδέα κρύβεται ένα από τα πιο ευφυή gameplay loops που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια.

Κάθε αποστολή απαιτεί προετοιμασία. Επιλέγεις εξοπλισμό, υπολογίζεις το βάρος του φορτίου, σχεδιάζεις τη διαδρομή σου και προσπαθείς να προβλέψεις τους κινδύνους που σε περιμένουν. Το ίδιο το έδαφος γίνεται ο μεγαλύτερος αντίπαλος. Ένα ποτάμι μπορεί να αποδειχθεί πιο επικίνδυνο από μια μάχη, ενώ μια απότομη πλαγιά μπορεί να καταστρέψει μια αποστολή που προετοίμαζες για αρκετή ώρα.

Σιγά σιγά σταματάς να σκέφτεσαι σαν παίκτης και αρχίζεις να σκέφτεσαι σαν πραγματικός διανομέας σε έναν κόσμο που έχει καταρρεύσει. Κι εκεί ακριβώς κρύβεται η μαγεία του παιχνιδιού.

Ο Kojima δημιουργεί ένα σύμπαν γεμάτο συμβολισμούς, μεταφυσικές έννοιες και επιστημονική φαντασία, το οποίο στην αρχή μοιάζει σχεδόν ακατανόητο. Όροι όπως BTs, DOOMS, BBs και Chiral Network εμφανίζονται διαρκώς, όμως οι απαντήσεις έρχονται αργά και μεθοδικά.

Κάτω όμως από όλη αυτή την πολυπλοκότητα κρύβεται κάτι πολύ ανθρώπινο. Μια ιστορία για την απώλεια, τη μοναξιά, την ανάγκη να εμπιστευτούμε ξανά τους άλλους και την αξία των δεσμών που μας ενώνουν. Και όταν πέσουν οι τίτλοι τέλους, αυτό είναι που μένει περισσότερο από κάθε μεγάλη ανατροπή.

Το καστ είναι πραγματικά εκπληκτικό. Πρωταγωνιστής είναι ο αγαπημένος Norman Reedus, που οι περισσότεροι γνωρίσαμε μέσα από το θρυλικό The Walking Dead . Υποδύεται έναν χαρακτήρα που, όσο περισσότερο τον γνωρίζεις, τόσο περισσότερο καταλαβαίνεις ότι κουβαλά πολύ μεγαλύτερο βάρος στην ψυχή του παρά στην πλάτη του. Από την άλλη, ο Mads Mikkelsen κλέβει σχεδόν κάθε σκηνή στην οποία εμφανίζεται, αποπνέοντας ένταση, συναίσθημα και μια μοναδική κινηματογραφική παρουσία.

Η μεγαλύτερη ίσως ιδέα του παιχνιδιού δεν βρίσκεται στην ιστορία του, αλλά στον τρόπο με τον οποίο ενώνει ανθρώπους χωρίς ποτέ να τους φέρνει πρόσωπο με πρόσωπο.

Ένας άγνωστος μπορεί να έχει αφήσει μια σκάλα εκεί ακριβώς που τη χρειάζεσαι.

Ένα σκοινί, μια γέφυρα ή ένας δρόμος μπορεί να έχουν κατασκευαστεί από κάποιον που δεν θα γνωρίσεις ποτέ.

Και χωρίς να ανταλλάξετε ούτε μία λέξη, έχετε συνεργαστεί.

Σε μια εποχή όπου το multiplayer βασίζεται σχεδόν αποκλειστικά στον ανταγωνισμό, το Death Stranding απέδειξε ότι η συνεργασία μπορεί να είναι εξίσου συναρπαστική.

Βέβαια, όπως κάθε μεγάλο παιχνίδι, έτσι κι αυτό δεν είναι χωρίς αδυναμίες. Ο αργός ρυθμός του αποθάρρυνε αρκετούς παίκτες που είχαν συνηθίσει σε πιο γρήγορο gameplay, ενώ η υπερβολική έκθεση πληροφοριών — κάτι που αποτελεί χαρακτηριστικό γνώρισμα του Kojima σχεδόν σε όλα τα παιχνίδια του — κουράζει σε ορισμένα σημεία. Το Death Stranding απαιτεί από τον παίκτη υπομονή. Πολλή υπομονή. Αν προσπαθήσεις να το παίξεις με τη λογική ενός κλασικού action game, το πιθανότερο είναι ότι θα απογοητευτείς πολύ γρήγορα.

Προσωπικά, το απόλαυσα από την αρχή μέχρι το τέλος. Δεν είναι ένα παιχνίδι που θα πρότεινα σε όλους, είναι όμως ένα παιχνίδι που πιστεύω ότι κάθε φίλος των videogames αξίζει να δοκιμάσει έστω μία φορά. Και σύντομα σκοπεύω να ξεκινήσω και το Death Stranding 2, ώστε να μεταφέρω και τη δική μου εμπειρία από τη συνέχεια αυτού του τόσο ξεχωριστού ταξιδιού.