Τελευταίο επεισόδιο της 3ης σεζόν και αναμονή για 4η;

Το τελευταίο επεισόδιο της τρίτης σεζόν του Lioness ήταν λίγο-πολύ όπως ακριβώς το περίμενα. Η αποκάλυψη για το ποιος βρισκόταν πίσω από την απαγωγή της Joe δεν με εξέπληξε ιδιαίτερα, όπως και η επιβεβαίωση ότι η δεν ήταν τελικά η ένοχος που όλοι έψαχναν. Το δεύτερο μάλιστα είναι από εκείνα τα σημεία που αφήνουν μια κάπως περίεργη γεύση, γιατί η γυναίκα πέθανε ουσιαστικά για κάτι που δεν έκανε. Η CIA την είχε θεωρήσει υπεύθυνη, πήρε την απόφαση να την βγάλει από τη μέση και μόνο αργότερα καταλαβαίνουμε ότι κυνηγούσαν τον λάθος άνθρωπο.

Και αυτό είναι ίσως το πιο ενδιαφέρον κομμάτι της ιστορίας της Oleksandra. Δεν υπήρχε κάποια τελευταία μεγάλη αποκάλυψη που θα δικαιολογούσε τον θάνατό της ούτε κάποια ηρωική έξοδος. Η πληροφορία ήταν λάθος και η απόφαση πάρθηκε πάνω σε αυτή τη λάθος πληροφορία. Το Lioness δείχνει για ακόμη μία φορά πόσο εύκολα μπορεί να χαθεί ένας άνθρωπος μέσα στον μηχανισμό μιας μυστικής επιχείρησης, ειδικά όταν όλοι λειτουργούν με μισές πληροφορίες και κανείς δεν έχει την πολυτέλεια να περιμένει μέχρι να είναι απολύτως βέβαιος.

Η Elizaveta Nereti Nereti, που υποδύθηκε την Oleksandra, αποκάλυψε μετά το φινάλε ότι ο Taylor Sheridan της είχε πει από πριν πως ο χαρακτήρας της θα πέθαινε. Η ίδια μάλιστα δεν θεώρησε τον θάνατο εντελώς απρόσμενο, καθώς η Oleksandra γνώριζε ότι από τη στιγμή που είχε βρεθεί στη θέση της διπλής πράκτορα ήταν πιθανό να γίνει αναλώσιμη. Ο τρόπος που παρουσιάζεται ο θάνατός της είναι επίσης χαρακτηριστικός της σεζόν. Δεν παίρνουμε μια μεγάλη action σκηνή ούτε ένα θεαματικό τελευταίο λεπτό. Η Oleksandra καταλαβαίνει ότι κάτι έχει πάει στραβά και λίγο αργότερα βρίσκεται νεκρή.

Στο μεταξύ, η έρευνα της Joe και της ομάδας της αρχίζει να οδηγεί την ιστορία αλλού. Οι πληροφορίες που παίρνουν από το Guantánamo αλλάζουν την εικόνα που είχαμε μέχρι εκείνη τη στιγμή. Η απαγωγή της Joe δεν ήταν μια απευθείας επιχείρηση κάποιου κράτους, αλλά μια δουλειά που είχε περάσει μέσα από ένα δίκτυο ανθρώπων και μισθοφόρων. Η Kata'ib Sayyid al-Shuhada, η φιλοϊρανική ιρακινή πολιτοφυλακή που συνδέεται με την υπόθεση, βρίσκεται πίσω από την επιχείρηση, ενώ ο Renat και ο Λευκορώσος Sokolov είναι κομμάτια ενός μεγαλύτερου δικτύου που έχει αναλάβει να φέρει εις πέρας τη δουλειά.

Κάπου εδώ έρχεται και μία από τις πιο σημαντικές σκηνές του επεισοδίου, αυτή στο εστιατόριο. Η CIA έχει εντοπίσει τον Dmitri Sokolov και ο Kyle αναλαμβάνει να τον παρακολουθήσει. Η εντολή είναι ουσιαστικά παρακολούθηση και συλλογή πληροφοριών. Ο Sokolov δεν είναι ο άνθρωπος που απήγαγε τη Joe, αλλά ένας ενδιάμεσος που συνδέεται με το δίκτυο και μπορεί να οδηγήσει τους Αμερικανούς στους πραγματικούς ανθρώπους της επιχείρησης. Ο Kyle τον ακολουθεί μέχρι το εστιατόριο, ενώ ο Tex και ο Randy βοηθούν στην παρακολούθηση και στην τοποθέτηση tracker στο αυτοκίνητό του.

Το πρόβλημα ξεκινά τη στιγμή που εμφανίζεται ο Renat. Η Joe παρακολουθεί την επιχείρηση από απόσταση και, μόλις βλέπει το πρόσωπό του στην εικόνα, τον αναγνωρίζει αμέσως ως έναν από τους ανθρώπους που την είχαν κρατήσει αιχμάλωτη. Μέχρι εκείνη τη στιγμή η επιχείρηση είναι ελεγχόμενη. Υπάρχει ένας στόχος, υπάρχει χρόνος για παρακολούθηση και υπάρχει η δυνατότητα να ακολουθήσουν το δίκτυο και να μάθουν περισσότερα. Η Joe όμως δεν βλέπει πλέον έναν απλό στόχο. Βλέπει τον άνθρωπο που την βασάνισε.

Ο Tex ρωτά αν πρέπει να συνεχίσουν να τους παρακολουθούν ή να επέμβουν και η Joe δίνει την εντολή να προχωρήσουν. Είναι μια απόφαση που βγαίνει περισσότερο από την ανάγκη της να πάρει στα χέρια της έναν από τους ανθρώπους που ευθύνονται για όσα πέρασε παρά από την ψυχρή λογική μιας επιχείρησης. Και αυτή ακριβώς είναι η λεπτομέρεια που κάνει τη σκηνή τόσο σημαντική για ολόκληρο το επεισόδιο. Η Joe δεν κάνει απλώς ένα λάθος. Για πρώτη φορά βλέπουμε καθαρά ότι το προσωπικό της τραύμα αρχίζει να επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο επιχειρεί.

Η ομάδα μπαίνει στο εστιατόριο και ο Renat καταλαβαίνει σχεδόν αμέσως ότι κάτι έχει αλλάξει. Δεν προσπαθεί να διαφύγει ούτε να παραδοθεί. Επιστρέφει στο τραπέζι και πυροβολεί τον Sokolov, σκοτώνοντάς τον πριν προλάβει να μιλήσει και να δώσει στις αμερικανικές υπηρεσίες τις πληροφορίες που αναζητούσαν. Ο Tex και ο Randy ανοίγουν πυρ εναντίον του Renat και η κατάσταση ξεφεύγει μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα.

Και τότε η επιχείρηση μετατρέπεται σε πραγματικό λουτρό αίματος. Στο εστιατόριο βρίσκεται μια αφρικανική διπλωματική αποστολή με ένοπλη συνοδεία, άνθρωποι που δεν γνωρίζουν απολύτως τίποτα για την επιχείρηση της CIA. Βλέπουν πυροβολισμούς, βλέπουν ένοπλους άνδρες να ανταλλάσσουν πυρά και αντιδρούν όπως θα αντιδρούσε οποιαδήποτε ομάδα ασφαλείας που πιστεύει ότι ο άνθρωπος που προστατεύει δέχεται επίθεση. Ανοίγουν κι εκείνοι πυρ και μέσα στο χάος πέφτουν νεκροί και τραυματίες. Ο Tex και ο Randy χτυπιούνται, η διπλωματική συνοδεία εμπλέκεται στη μάχη και ένας άνθρωπος που βρισκόταν εκεί για εντελώς διαφορετικό λόγο καταλήγει νεκρός.

Η σκηνή λειτουργεί ακόμη καλύτερα επειδή η Joe την παρακολουθεί από μακριά. Δεν βρίσκεται εκεί για να δει τα πράγματα να εξελίσσονται μπροστά της και να αντιδράσει. Έχει δώσει την εντολή από μια οθόνη και βλέπει τις συνέπειές της να ξεδιπλώνονται χωρίς να μπορεί πλέον να τις σταματήσει. Ο Kyle βρίσκεται στο έδαφος και προσπαθεί να διαχειριστεί το χάος, ο Tex και ο Randy έχουν τραυματιστεί, η αστυνομία αρχίζει να καταφθάνει και μια επιχείρηση που υποτίθεται ότι θα έδινε στην ομάδα ένα κρίσιμο κομμάτι του παζλ έχει καταλήξει σε διπλωματικό εφιάλτη.

Και εδώ βρίσκεται, για μένα, όλο το νόημα της σκηνής. Ο Kyle δεν είναι αυτός που έκανε το λάθος. Ακολούθησε τον Sokolov, έκανε τη δουλειά που του ανατέθηκε και βρέθηκε να προσπαθεί να μαζέψει τα κομμάτια μιας επιχείρησης που άλλαξε εντολή την τελευταία στιγμή. Παρ' όλα αυτά, εκείνος είναι αυτός που καλείται να αντιμετωπίσει άμεσα τις συνέπειες. Αργότερα δέχεται την επίθεση από την ηγεσία για το πόσο καταστροφικά εξελίχθηκε η επιχείρηση, ενώ η Joe ξέρει πολύ καλά ότι η απόφαση που έβαλε φωτιά σε ολόκληρη την κατάσταση ήταν δική της. Η Kaitlyn γνωρίζει επίσης τι έχει συμβεί και επιλέγει να μην αφήσει την Joe να το παραδεχτεί ανοιχτά.

Αυτό κάνει τη σκηνή πολύ σημαντικότερη από ένα ακόμη εντυπωσιακό shootout του Lioness. Είναι ουσιαστικά η πρώτη απόδειξη ότι η Joe, μετά την απαγωγή της, δεν είναι πλέον ο ίδιος επιχειρησιακός άνθρωπος που βλέπαμε πριν. Η εμμονή της να βρει ποιος την πήρε και γιατί είναι απολύτως κατανοητή σε ανθρώπινο επίπεδο, όμως όταν αυτή η ανάγκη αρχίζει να καθορίζει τις επιχειρησιακές της αποφάσεις, το αποτέλεσμα είναι καταστροφικό. Και η σειρά το χρησιμοποιεί έξυπνα ως προετοιμασία για αυτό που θα ακολουθήσει με την Oleksandra: η Joe έχει ήδη κάνει μία λάθος εκτίμηση και έχει ήδη πληρώσει βαρύ τίμημα γι' αυτήν.

Και τότε έρχεται η αποκάλυψη που συνδέει ολόκληρη την τρίτη σεζόν με την πρώτη.

Η Aaliyah Amrohi.

Η παλιά γνώριμη από την πρώτη σεζόν αποκαλύπτεται ότι έχει οργανώσει την ιστορία πίσω από την απαγωγή της Joe. Η Aaliyah είναι πλέον ένας εντελώς διαφορετικός άνθρωπος από εκείνη που γνωρίσαμε στην πρώτη σεζόν. Η ζωή της καταστράφηκε τότε από την επιχείρηση της Cruz, ο πατέρας της σκοτώθηκε και ο αρραβωνιαστικός της επίσης χάθηκε μέσα σε εκείνη την ιστορία. Χρόνια αργότερα, η Aaliyah έχει επιστρέψει και η εκδίκηση δεν είναι πλέον μια σκέψη που κουβαλάει μέσα της. Είναι ολόκληρο το σχέδιό της.

Και κάπως έτσι εξηγείται και το πραγματικό cliffhanger του επεισοδίου.

Προς το τέλος, η Aaliyah δίνει εντολή στον βοηθό της να προσπαθήσει ξανά, ώστε να έρθουν να τη σώσουν και να τους πιάσουν όλους. Εκεί καταλαβαίνουμε ότι η απαγωγή της Joe δεν ήταν ο τελικός στόχος. Η Joe χρησιμοποιείται ως δόλωμα. Η Aaliyah θέλει να φέρει κοντά της ολόκληρη την ομάδα της Lioness και να τους παγιδεύσει. Η συγκεκριμένη σκηνή είναι ουσιαστικά η πρώτη καθαρή ένδειξη για το πού μπορεί να πάει η ιστορία από εδώ και πέρα και, αν τελικά υπάρξει τέταρτη σεζόν, δύσκολα θα μπορούσε να υπάρχει πιο ξεκάθαρο σημείο εκκίνησης.

Βέβαια, για να είμαι ειλικρινής, το συγκεκριμένο cliffhanger ήταν και δεν ήταν cliffhanger. Η αποκάλυψη είναι σημαντική και αλλάζει την εικόνα της ιστορίας, όμως δεν ένιωσα ότι το επεισόδιο έκλεισε με εκείνο το «ωχ, τώρα τι γίνεται;» που θα ήθελα. Το Lioness είχε όλο το υλικό για ένα πολύ πιο εκρηκτικό φινάλε. Είχαμε την απαγωγή της Joe, την Oleksandra, τους Ρώσους, την εμπλοκή του Ιράν, το χάος στην Ουάσινγκτον και μια ολόκληρη σεζόν που μας είχε οδηγήσει σε αυτό το σημείο. Περίμενα κάτι που θα τα τίναζε όλα στον αέρα στο τελευταίο δεκάλεπτο.

Αντί γι' αυτό, το επεισόδιο προτίμησε να αφήσει κομμάτια πάνω στο τραπέζι και να μας δείξει προς τα πού μπορεί να κινηθεί η συνέχεια. Δεν με χάλασε η επιλογή της Aaliyah, κάθε άλλο. Μου αρέσει πολύ περισσότερο το ότι η σειρά πήρε έναν χαρακτήρα από την πρώτη σεζόν και τον έφερε ξανά στην ιστορία με πραγματικό λόγο ύπαρξης, αντί να δημιουργήσει έναν ακόμη καινούργιο «μεγάλο κακό» απλώς για να συνεχίσει. Απλώς θα ήθελα το κλείσιμο να έχει μεγαλύτερη ένταση.

Και μέσα σε όλα αυτά, η Joe πληρώνει τελικά το πιο μεγάλο τίμημα.

Όταν επιστρέφει σπίτι, βρίσκει ένα άδειο σπίτι και ένα «For Sale» μπροστά από την πόρτα. Ο Neal έχει φύγει μαζί με τα παιδιά και της έχει αφήσει ένα γράμμα. Είναι μια από τις πιο σημαντικές στιγμές ολόκληρης της σεζόν, γιατί για πρώτη φορά η Joe βρίσκεται αντιμέτωπη με κάτι που δεν μπορεί να λύσει με μια επιχείρηση. Δεν υπάρχει ομάδα να καλέσει, δεν υπάρχει όπλο, δεν υπάρχει extraction plan. Η οικογένειά της έφυγε.

Η σειρά είχε προετοιμάσει αυτή την εξέλιξη σε όλη τη διάρκεια της σεζόν. Ο Neal είχε ήδη φτάσει στα όριά του, φοβόταν για τη Joe και για τα παιδιά και έβλεπε όλο και πιο καθαρά ότι η δουλειά της δεν είναι απλώς ένα επάγγελμα που αφήνει πίσω της όταν περνάει την πόρτα του σπιτιού. Η Joe μπορεί να επέστρεψε ζωντανή από την απαγωγή, όμως η ζωή που προσπαθούσε να προστατεύσει είχε ήδη αρχίσει να διαλύεται.

Και αυτό ήταν από τα σημεία που μου άρεσαν περισσότερο στο φινάλε. Η τρίτη σεζόν έδωσε στη Joe περισσότερο προσωπικό βάρος και η Zoe Saldana είχε την ευκαιρία να παίξει έναν χαρακτήρα που δεν είναι συνέχεια ένα βήμα μπροστά από όλους τους άλλους. Η Joe κουβαλάει την απαγωγή, κάνει λάθη, παίρνει αποφάσεις που έχουν συνέπειες και στο τέλος επιστρέφει σπίτι για να ανακαλύψει ότι η μεγαλύτερη απώλεια δεν ήταν αυτή που περίμενε.

Η σεζόν συνολικά φαίνεται να έχει βρει πολύ καλύτερη αποδοχή από την πρώτη. Το Rotten Tomatoes τη βρίσκει αυτή τη στιγμή στο 86% από τους κριτικούς και στο 78% από το κοινό, με αρκετούς κριτικούς να ξεχωρίζουν την απόδοση της Saldana και το μεγαλύτερο βάρος που δίνεται στην εσωτερική σύγκρουση της Joe. Υπήρξαν παράλληλα και επικρίσεις για τις μεγάλες σκηνές βίας, με την παρατήρηση ότι σε ορισμένα σημεία η σειρά θα μπορούσε να αφιερώσει περισσότερο χρόνο στους χαρακτήρες αντί να καταφεύγει ξανά στα μεγάλα shootouts.

Εδώ προσωπικά βρίσκομαι κάπου στη μέση. Η τρίτη σεζόν είχε αρκετά πράγματα που μου άρεσαν, ειδικά το γεγονός ότι άνοιξε περισσότερο το κατασκοπευτικό κομμάτι και δεν περιορίστηκε σε μια ακόμη αποστολή της Lioness με έναν συγκεκριμένο στόχο. Η ιστορία έγινε μεγαλύτερη, μπλέχτηκαν περισσότερες υπηρεσίες και συμφέροντα και η Joe βρέθηκε η ίδια στο κέντρο μιας επιχείρησης που δεν μπορούσε να ελέγξει. Υπήρχαν στιγμές που η πληροφορία και η πολιτική πλευρά της υπόθεσης γίνονταν λίγο υπερβολικά περίπλοκες, όμως αυτό είναι μέρος του παιχνιδιού που επέλεξε να παίξει φέτος η σειρά.

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία του φινάλε είναι ακριβώς αυτή η επιστροφή στην πρώτη σεζόν. Η Aaliyah δεν είναι ένας χαρακτήρας που απλώς ξαναφέρθηκε για να κάνει ένα cameo. Η επιστροφή της δείχνει πόσο μακριά μπορούν να φτάσουν οι συνέπειες μιας επιχείρησης που για τη CIA έχει τελειώσει εδώ και χρόνια. Για την Aaliyah όμως δεν τελείωσε ποτέ. Η ιστορία της Cruz και της Aaliyah από την πρώτη σεζόν επιστρέφει τώρα στην Joe και η σειρά ουσιαστικά κλείνει έναν κύκλο για να ανοίξει τον επόμενο. Η Stephanie Nur, που επιστρέφει στον ρόλο της Aaliyah, έχει μιλήσει μάλιστα για το πόσο σημαντική ήταν για εκείνη η επιστροφή του χαρακτήρα και ότι ο Taylor Sheridan τής αποκάλυψε προσωπικά πως η Aaliyah θα επέστρεφε.

Υπάρχει επίσης μια μικρή λεπτομέρεια που αξίζει να αναφερθεί. Το φινάλε είναι αφιερωμένο στον παραγωγό Rajeev Malhotra, ο οποίος εργάστηκε στις δύο τελευταίες σεζόν του Lioness και σε αρκετές ακόμη παραγωγές του Taylor Sheridan. Ο Malhotra πέθανε τον Ιούλιο του 2026 και η σειρά τον τίμησε με κάρτα μνήμης στους τίτλους τέλους.

Όσο για την τέταρτη σεζόν, εδώ υπάρχει μια σημαντική λεπτομέρεια. Μέχρι σήμερα, 23 Σεπτεμβρίου 2026, η Paramount+ δεν έχει ανακοινώσει επίσημα την ανανέωση του Lioness για Season 4, οπότε δεν υπάρχει και ημερομηνία κυκλοφορίας. Υπάρχουν δηλώσεις από μέλη του cast που δείχνουν ότι περιμένουν να επιστρέψει η σειρά, ενώ το φινάλε έχει αφήσει τόσο καθαρά ανοιχτή την ιστορία της Aaliyah, που η συνέχεια μοιάζει ήδη σχεδιασμένη σε επίπεδο πλοκής. Επίσημη ανακοίνωση και ημερομηνία, όμως, δεν υπάρχουν ακόμη.

Και κάπως έτσι φτάνω στο τέλος της τρίτης σεζόν με μια αίσθηση που ταιριάζει αρκετά με την αρχική μου. Ήταν όπως ακριβώς το περίμενα. Η Oleksandra τελικά δεν ήταν η ένοχος και πέθανε εξαιτίας μιας λανθασμένης εκτίμησης, η Joe έχασε την οικογένειά της και η Aaliyah αποκαλύφθηκε ως το πρόσωπο που κινεί τα νήματα από πίσω. Όλα αυτά έχουν ενδιαφέρον και δίνουν αρκετό υλικό για συνέχεια. Απλώς, μετά από όσα είχε χτίσει η σεζόν, θα ήθελα ένα πιο δυνατό τελευταίο χτύπημα.

Το Lioness έκλεισε την τρίτη σεζόν αφήνοντας την πόρτα ανοιχτή για την επόμενη. Η Aaliyah θέλει να ξαναχρησιμοποιήσει τη Joe ως δόλωμα, η ομάδα έχει ήδη πληρώσει βαρύ τίμημα και η Joe γυρίζει σε ένα σπίτι που δεν είναι πια σπίτι της. Αν αυτό είναι το setup για την τέταρτη σεζόν, έχει ενδιαφέρον. Για το φινάλε που μόλις είδα, πάντως, περίμενα λίγη περισσότερη φωτιά.