S02E04 - Και η παρτίδα σκάκι συνεχίζεται

Σε ένα αρκετά καλό επεισόδιο, πάλι είχαμε πιόνια να κουνιούνται στη σκακιέρα, με τον Harry στο κέντρο του επεισοδίου. Το κράνος-βόμβα στο τέλος του τρίτου επεισοδίου, στην ουσία, ήταν ένα ακόμα καμπανάκι, ένα ξυπνητήρι για να αφυπνιστούν όλοι. Το πρόβλημα, βέβαια, είναι πως σε αυτόν τον κόσμο δεν αρκεί να ξυπνήσεις εγκαίρως. Πρέπει να καταλάβεις και ποιος βρίσκεται ήδη δύο κινήσεις μπροστά σου.

Ο Harry ξεκινά ενημερώνοντας τον Conrad για όσα συνέβησαν στη συνάντηση με τον Frankie Cooper και την πλευρά της Kat McAllister. Ο πατριάρχης της οικογένειας θέλει να μάθει αν ο Harry αρνήθηκε πράγματι την πρόταση της Kat, ενώ η συζήτηση αποκαλύπτει για ακόμη μία φορά τη δυσκολία του Conrad να εμπιστευτεί ανθρώπους, ακόμη κι όταν αυτοί έχουν αποδείξει επανειλημμένα την αξία τους. Ξέροντας πολύ καλά με ποιον έχει να κάνει, ο Harry σηκώνεται να φύγει. Δεν πρόκειται να καθίσει να απολογείται για κάθε απόφαση που παίρνει, ειδικά όταν η ίδια η οικογένεια εξαρτάται από την ικανότητά του να βλέπει όσα οι υπόλοιποι αγνοούν.

Και εδώ βρίσκεται ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία του επεισοδίου. Ο Conrad γνωρίζει ότι ο Harry παραμένει πιστός. Το εξηγεί και στην κόρη του, υπογραμμίζοντας πως η αφοσίωση του Harry δεν είναι κάτι που αλλάζει εύκολα. Το ερώτημα, όμως, είναι αν ο Conrad καταλαβαίνει πραγματικά τι σημαίνει αυτή η πίστη ή αν θεωρεί πως του δίνει το δικαίωμα να τον πιέζει χωρίς όρια. Ο Harry δεν είναι κάποιος που χρειάζεται συνεχώς επιβεβαίωση από την οικογένεια. Είναι ο άνθρωπος που καλείται να διορθώνει τα λάθη της, ακόμη κι όταν τα ίδια τα μέλη της δημιουργούν καινούργια προβλήματα.

Την ίδια στιγμή, ο Eddie και η Gina φεύγουν για την Ιρλανδία, ακολουθώντας την κατεύθυνση που έχει δώσει η Maeve. Η πραγματική αιτία αυτής της κίνησης παραμένει ένα από τα ερωτήματα που θέλω να δω να απαντώνται. Η Maeve σπάνια κάνει κάτι χωρίς να έχει υπολογίσει τι μπορεί να κερδίσει από αυτό. Το γεγονός ότι απομακρύνει ανθρώπους από το Λονδίνο, την ώρα που οι ισορροπίες στην οικογένεια γίνονται ολοένα πιο εύθραυστες, δύσκολα μοιάζει με μια απλή οικογενειακή διευθέτηση. Ειδικά όταν γνωρίζουμε πως τα σχέδιά της δεν ταυτίζονται απαραίτητα με εκείνα του Conrad.

Ο Harry, η αστυνομία και ένα πολύ έξυπνο τεστ

Η αστυνομική πλευρά της ιστορίας προσφέρει μία από τις πιο χαρακτηριστικές στιγμές του επεισοδίου. Ο Harry μαθαίνει πως ο προϊστάμενος του ανθρώπου του στην αστυνομία, του Finch, αρχίζει να υποψιάζεται ότι κάτι δεν πάει καλά. Η συγκάλυψη της έκρηξης και οι προηγούμενες υποθέσεις έχουν αφήσει αρκετά ίχνη, ενώ η DCI Kavanagh αρχίζει να εξετάζει πιο προσεκτικά τις αντιφάσεις στην υπόθεση.

Ο Harry, αντί να περιμένει να δει αν θα τον προδώσει η κατάσταση, αποφασίζει να δοκιμάσει το σύστημα. Οργανώνει μια ληστεία κοσμηματοπωλείου, αφήνοντας πίσω του στοιχεία που θα έπρεπε να κινητοποιήσουν την αστυνομική πηγή του. Την ώρα που παρακολουθούσα τη σκηνή, αναρωτιόμουν γιατί να ρισκάρει κάτι τέτοιο. Μόλις, όμως, τον είδα να απομακρύνεται και να αφήνει το αυτοκίνητο, η λογική της κίνησης έγινε ξεκάθαρη. Δεν τον ενδιέφερε απλώς η ληστεία. Ήθελε να διαπιστώσει αν η πληροφορία θα έφτανε μέχρι εκείνον.

Αυτό είναι το είδος της ψυχραιμίας που κάνει τον Harry τόσο αποτελεσματικό. Δεν βασίζεται μόνο στη βία, στις γνωριμίες ή στην ικανότητά του να εκφοβίζει. Παρατηρεί τις αντιδράσεις, δημιουργεί συνθήκες που αποκαλύπτουν την αλήθεια και στη συνέχεια αποφασίζει πώς θα κινηθεί. Είναι ένας άνθρωπος που αντιμετωπίζει ακόμη και την πιθανότητα προδοσίας σαν πρόβλημα προς επίλυση.

Η απάντηση, δυστυχώς, είναι οριστική. Ο Finch καταλήγει νεκρός, με τον θάνατό του να παρουσιάζεται ως αυτοκτονία, ώστε να μην αποτελέσει πλέον κίνδυνο για τον Harry και την οικογένεια Harrigan. Η εξέλιξη αυτή δείχνει πόσο εύκολα οι άνθρωποι που χρησιμοποιούνται ως εργαλεία σε αυτόν τον κόσμο γίνονται αναλώσιμοι. Όσο είναι χρήσιμοι, παραμένουν μέρος του παιχνιδιού. Όταν γίνουν επικίνδυνοι, η θέση τους στη σκακιέρα εξαφανίζεται.

Και αυτό είναι κάτι που ο Harry γνωρίζει πολύ καλά. Το ερώτημα είναι πόσο ακόμη θα καταφέρει να ελέγχει ο ίδιος τις συνέπειες των αποφάσεών του, όταν κάθε λύση δημιουργεί έναν καινούργιο κίνδυνο.

Μέσα σε όλα αυτά, η Seraphina συνεχίζει να αποτελεί έναν από τους πιο ενδιαφέροντες παράγοντες της ιστορίας. Ο Harry τής προτείνει να παίξει τον ρόλο του διπλού πράκτορα, μια κίνηση που μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα χρήσιμη, αλλά ταυτόχρονα την τοποθετεί σε εξαιρετικά επικίνδυνη θέση.

Η Seraphina βρίσκεται ανάμεσα σε διαφορετικά συμφέροντα και ανθρώπους που δεν είναι γνωστοί για την επιείκειά τους. Η συνεργασία της με την Kat McAllister έχει ήδη περιπλέξει τα πράγματα, ενώ η σχέση της με την οικογένεια Harrigan δεν είναι τόσο απλή όσο θα ήθελε κανείς να πιστεύει. Ο Harry φαίνεται να καταλαβαίνει ότι δεν μπορεί να ελέγξει κάθε κίνηση των άλλων. Μπορεί, όμως, να προσπαθήσει να κατευθύνει την πληροφορία προς τη δική του πλευρά.

Προσωπικά, θέλω να δω πώς θα εξελιχθεί αυτή η ιστορία. Η διπλή κατασκοπεία είναι ένα παιχνίδι που λειτουργεί όσο οι εμπλεκόμενοι πιστεύουν ότι μπορούν να κρατήσουν τα μυστικά τους. Στη στιγμή που κάποιος αποκαλυφθεί, όμως, οι συμμαχίες μπορεί να καταρρεύσουν μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. Και στη συγκεκριμένη σειρά, η εμπιστοσύνη είναι μάλλον πιο επικίνδυνη από ένα όπλο.

Το φινάλε μάς επιστρέφει στον Conrad, ο οποίος αποφασίζει να απαντήσει στις κινήσεις του Frankie Cooper με τον τρόπο που γνωρίζει καλύτερα. Η υπομονή δεν είναι ακριβώς το δυνατό του σημείο, ειδικά όταν αισθάνεται ότι κάποιος αμφισβητεί την εξουσία του.

Ο Conrad επιτίθεται σε ανθρώπους του Frankie, σκοτώνει αρκετούς από αυτούς και παίρνει έναν όμηρο. Είναι μια επίδειξη δύναμης που δεν αφήνει πολλά περιθώρια παρερμηνείας: η οικογένεια Harrigan δεν πρόκειται να δεχτεί παθητικά τις επιθέσεις των αντιπάλων της. Από την άλλη, τέτοιες κινήσεις μπορεί να προσφέρουν στιγμιαία ικανοποίηση, αλλά δεν εγγυώνται ότι θα φέρουν τον Conrad πιο κοντά στον έλεγχο που επιθυμεί.

Ο Frankie, πάντως, έχει τη δική του απάντηση. Στέλνει στον Harry ένα βίντεο με τη σύζυγό του, Jan, σε προσωπικές στιγμές με τον Jamie. Και κάπου εδώ η σύγκρουση παύει να αφορά αποκλειστικά τις εγκληματικές οικογένειες, τις επιχειρήσεις και τις ισορροπίες εξουσίας. Ο Frankie χτυπά τον Harry σε ένα πολύ πιο προσωπικό επίπεδο.

Ήταν φανερό ότι πρόκειται για ακόμη μία προσπάθεια να τον περικυκλώσει. Όταν δεν μπορείς να εξουδετερώσεις εύκολα τον άνθρωπο που βρίσκεται απέναντί σου, μπορείς να προσπαθήσεις να καταστρέψεις όσα τον κρατούν όρθιο. Ο Harry έχει περάσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του διαχειριζόμενος κρίσεις για λογαριασμό άλλων. Τώρα, όμως, η δική του οικογένεια γίνεται μέρος του πολέμου.

Και το χειρότερο για εκείνον είναι πως δεν μπορεί να αντιμετωπίσει αυτή την απειλή όπως θα αντιμετώπιζε έναν αντίπαλο στον δρόμο. Δεν υπάρχει απλώς ένας στόχος που πρέπει να εντοπίσει και να εξουδετερώσει. Υπάρχουν συναισθήματα, προδοσίες και συνέπειες που δεν λύνονται με μια ακόμη βίαιη κίνηση.

Τι μου άρεσε στο επεισόδιο

Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα του «Blank Curtain» είναι ότι διατηρεί τον Harry στο επίκεντρο, χωρίς να περιορίζει την ιστορία σε μια σειρά από σκηνές δράσης. Η ληστεία του κοσμηματοπωλείου, η δοκιμή της αστυνομικής πηγής και η εξέλιξη με τη Seraphina δείχνουν διαφορετικές πλευρές της ίδιας προσωπικότητας. Ο Harry είναι αποτελεσματικός επειδή σκέφτεται, παρατηρεί και υπολογίζει. Η βία είναι μέρος της δουλειάς του, όχι η μοναδική του απάντηση.

Μου άρεσε επίσης η αντίθεση ανάμεσα στην ψυχραιμία του Harry και την παρορμητικότητα του Conrad. Ο ένας προσπαθεί να περιορίσει τις ζημιές, ενώ ο άλλος συχνά αντιδρά σαν να πρέπει να αποδείξει σε όλους ότι εξακολουθεί να είναι ο ισχυρότερος άνθρωπος στο δωμάτιο. Ο Pierce Brosnan αποδίδει αυτή την επικίνδυνη πλευρά του Conrad με τρόπο που διατηρεί τον χαρακτήρα απρόβλεπτο, ενώ ο Tom Hardy συνεχίζει να δίνει στον Harry μια συγκρατημένη ένταση που δεν χρειάζεται πολλές κουβέντες για να λειτουργήσει.

Το επεισόδιο καταφέρνει ακόμη να συνδέσει την εγκληματική σύγκρουση με την προσωπική ζωή του πρωταγωνιστή. Η επίθεση του Frankie δεν είναι απλώς μια ακόμη κίνηση εναντίον των Harrigans. Είναι μια προσπάθεια να αποσταθεροποιήσει τον Harry, να τον αναγκάσει να αντιδράσει συναισθηματικά και, ενδεχομένως, να κάνει λάθη που υπό κανονικές συνθήκες θα απέφευγε.

Οι πρώτες κριτικές για το επεισόδιο δεν είναι απόλυτα ομόφωνες. Το Ready Steady Cut θεωρεί ότι το «Blank Curtain» χάνει κάπως τον ρυθμό του, καθώς μοιράζει τον χρόνο του σε πολλές παράλληλες ιστορίες και κρατά τις πιο δυνατές εξελίξεις για το τελευταίο μέρος. Αντίθετα, το Seat42F εστιάζει στη μετατροπή της αφοσίωσης του Harry σε αδυναμία και στον τρόπο με τον οποίο οι εσωτερικές εντάσεις της οικογένειας κάνουν τη θέση του όλο και πιο δύσκολη.

Καταλαβαίνω την ένσταση για τον ρυθμό. Υπάρχουν αρκετά μέτωπα ανοιχτά, από την Ιρλανδία και τη Seraphina μέχρι την αστυνομική έρευνα και τον πόλεμο με τον Frankie. Κάποια από αυτά χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να αποκαλύψουν τον πραγματικό τους σκοπό. Για μένα, όμως, αυτή η συσσώρευση ιστοριών ταιριάζει στη φύση του MobLand. Ο Harry δεν έχει την πολυτέλεια να ασχοληθεί με ένα μόνο πρόβλημα κάθε φορά, γιατί κάθε φορά που στρέφεται προς μία κατεύθυνση, κάποιος άλλος κινείται εναντίον του από την άλλη.

Το επεισόδιο δεν προσφέρει όλες τις απαντήσεις που θα ήθελα, αλλά δημιουργεί αρκετές νέες απορίες ώστε να με κρατήσει επενδυμένο στην ιστορία. Και, προσωπικά, προτιμώ ένα επεισόδιο που προετοιμάζει προσεκτικά τις επόμενες κινήσεις από ένα επεισόδιο που εξαντλεί όλα τα χαρτιά του χωρίς να αφήνει τίποτα για τη συνέχεια.

Το επεισόδιο αξιοποιεί την ιδέα των κρυφών κινήσεων και των πληροφοριών που δεν είναι διαθέσιμες σε όλους, καθώς οι χαρακτήρες προσπαθούν να καταλάβουν τι σχεδιάζουν οι αντίπαλοί τους.

Ο χαρακτήρας του Tom Hardy παραμένει ο άνθρωπος που καλείται να διορθώνει τις καταστάσεις που δημιουργούν οι άλλοι. Η αποτελεσματικότητά του είναι ταυτόχρονα το μεγαλύτερο πλεονέκτημά του και ο λόγος που γίνεται όλο και πιο απαραίτητος — άρα και πιο εκτεθειμένος.

Το τέταρτο επεισόδιο του δεύτερου κύκλου ήταν, για μένα, ένα πολύ ωραίο επεισόδιο. Το απόλαυσα, κυρίως επειδή συνεχίζει να χτίζει τη σύγκρουση γύρω από τον Harry, χωρίς να ξεχνά ότι οι πραγματικές απειλές δεν προέρχονται πάντοτε από εκεί που περιμένεις.

Ο Conrad επιλέγει να απαντήσει με αίμα. Ο Frankie χτυπά εκεί που πονάει περισσότερο. Η Maeve συνεχίζει να κινεί τα δικά της πιόνια, ενώ η Seraphina μπαίνει σε ένα παιχνίδι που μπορεί να αποδειχθεί πολύ πιο επικίνδυνο απ’ όσο φαίνεται. Και ο Harry βρίσκεται στη μέση, προσπαθώντας να κρατήσει τον έλεγχο μιας κατάστασης που γίνεται όλο και πιο προσωπική.

Το ενδιαφέρον είναι πως ο Harry μπορεί να προβλέψει αρκετές κινήσεις των αντιπάλων του, αλλά δεν μπορεί να ελέγξει τις επιλογές των ανθρώπων που βρίσκονται κοντά του. Και όσο οι αντίπαλοί του καταλαβαίνουν ότι η οικογένειά του είναι το σημείο στο οποίο μπορεί να πληγωθεί, τόσο πιο δύσκολη γίνεται η θέση του.

Η παρτίδα συνεχίζεται, λοιπόν. Το ερώτημα δεν είναι μόνο ποιος θα κάνει την επόμενη κίνηση, αλλά ποιος θα αναγκάσει τον Harry να παίξει με τους δικούς του κανόνες.

Γιατί, μέχρι τώρα, ο Harry ήταν εκείνος που έλυνε τα προβλήματα όλων των άλλων. Τι θα συμβεί όταν το δικό του πρόβλημα γίνει μεγαλύτερο από όσα μπορεί να διαχειριστεί;

Συνολικά λοιπόν ενα πολύ καλό επεισόδιο, με έξυπνες κινήσεις, αυξανόμενη ένταση και ένα φινάλε που μεταφέρει τη σύγκρουση από την εγκληματική σκακιέρα στην προσωπική ζωή του Harry. Η σειρά συνεχίζει να χτίζει την αναμέτρηση με υπομονή, αφήνοντας αρκετά ερωτήματα ανοιχτά για τη συνέχεια.