3ο επεισόδιο στην σκακιέρα της 2ης σεζόν

Η Bella είναι ζωντανή λοιπόν. Προς το παρόν τουλάχιστον. Το ότι στο τέλος του δεύτερου επεισοδίου δεν είδαμε ποτέ ξεκάθαρα να σκοτώνεται ήταν για μένα η μεγαλύτερη ένδειξη ότι ο Frankie μάλλον θα την κρατούσε όμηρο και τελικά αυτό ακριβώς έγινε. Δεν ήταν δύσκολο να το προβλέψει κανείς, όμως το ενδιαφέρον πλέον είναι τι σκοπεύει να κάνει μαζί της και πόσο σημαντικό χαρτί θα αποδειχθεί στην κόντρα του με τους Harrigans.

Το μεγαλύτερο ερωτηματικό που μου άφησε το επεισόδιο είναι η Seraphina, η οποία ουσιαστικά πρόδωσε μόνη της τον εαυτό της. Ο Donnie, τον οποίο γνωρίσαμε και ως Jamie όταν πλησίασε τη Jan, είναι ο άνθρωπος της Kat που έχει αναλάβει να τη χειρίζεται και να της μεταφέρει πληροφορίες και οδηγίες. Έτσι εξηγείται και το γιατί η Seraphina γνώριζε ήδη το όνομα Frankie Cooper πριν το μάθει ο Harry. Όταν λοιπόν τον αναφέρει στη συζήτηση με τον Harry, εκείνος καταλαβαίνει αμέσως ότι κάτι δεν πάει καλά. Η Seraphina προσπαθεί αργότερα να του γυρίσει την κουβέντα λέγοντας ότι το όνομα το άκουσε από τον ίδιο, όμως ο Harry δεν τσιμπάει. Δεν κάνει σκηνή, δεν την ξεμπροστιάζει, απλώς κρατάει την πληροφορία. Και αυτό με τον Harry συνήθως είναι πολύ χειρότερο.

Παράλληλα έχουμε τη Jan, τη γυναίκα του Harry, η οποία μπλέκεται χωρίς να το γνωρίζει σε ένα ακόμη κομμάτι του σχεδίου της Kat. Ο Donnie/Jamie την πλησίασε αρχικά στήνοντας το μικρό τροχαίο και στο τρίτο επεισόδιο η κατάσταση προχωράει πολύ περισσότερο, με τη Jan να βγαίνει μαζί του και τελικά να καταλήγει στο κρεβάτι του. Στην επιφάνεια μοιάζει σαν μια γυναίκα που, έχοντας φτάσει στα όριά της με τον Harry και τον γάμο της, ψάχνει λίγη προσοχή και μια διαφορετική ζωή. Όμως για μένα είναι πολύ πιο ενδιαφέρον επειδή ξέρουμε ότι ο Jamie δεν βρίσκεται εκεί τυχαία. Είναι ένας άνθρωπος που έχει πρόσβαση πλέον όχι μόνο στη Seraphina αλλά και στην προσωπική ζωή του Harry. Και αυτό μπορεί να αποδειχθεί πολύ πιο επικίνδυνο από οποιοδήποτε πιστόλι.

Μάλιστα, αυτό είναι κάτι που επισημαίνουν αρκετές από τις αναλύσεις του επεισοδίου: η Kat δεν προσπαθεί απλώς να χτυπήσει τον Harry από έξω, αλλά έχει αρχίσει να βρίσκει δρόμους μέσα στην ίδια του τη ζωή. Ο Donnie είναι ο κρίκος με τη Seraphina και πλέον έχει μπει και στο σπίτι του Harry μέσω της Jan. Η Seraphina από την άλλη δεν φαίνεται να έχει κάποια ερωτική σχέση μαζί του· μέχρι στιγμής η σύνδεσή τους παρουσιάζεται ως επιχειρησιακή, με τον Donnie να λειτουργεί ως ο άνθρωπος της Kat που την καθοδηγεί.

Και μετά έχουμε τον Frankie. Ο τύπος εμφανίζεται μόνος του, πάνω σε ηλεκτρικό πατίνι, με το χαρακτηριστικό του στυλ, μπαίνει στον χώρο των Harrigans και κάθεται απέναντι από ανθρώπους που κανονικά θα έπρεπε να τον έχουν ήδη πυροβολήσει. Αντί να φοβηθεί, τους παρουσιάζει σχεδόν σαν επιχειρηματική πρόταση το πώς θα μπορούσε να πάρει τον έλεγχο της αυτοκρατορίας τους. Θέλει τον Conrad και τη Maeve εκτός παιχνιδιού, τον Kevin μπροστά, τον Harry στη θέση του και τη Seraphina μέσα στο σύστημα. Δεν μιλάει σαν άνθρωπος που ζητάει κάτι. Μιλάει σαν άνθρωπος που θεωρεί ότι η απόφαση έχει ήδη παρθεί.

Και τελικά, παρότι η συμφωνία απορρίπτεται, ο Frankie απελευθερώνει τη Bella. Μόνο που φυσικά δεν φεύγει χωρίς να αφήσει πίσω του κάτι. Το κράνος που άφησε στο τραπέζι έκρυβε μια μικρή βόμβα και όταν ο Dog το σηκώνει, η εγκατάσταση των Harrigans γίνεται κομμάτια. Για μένα αυτή ήταν και η ουσία της σκηνής: ο Frankie είχε τους Harrigans μπροστά του, θα μπορούσε να τους σκοτώσει, αλλά δεν το έκανε. Προτίμησε να τους αφήσει να φύγουν και μετά να τους υπενθυμίσει ότι μπορεί να τους χτυπήσει όποτε θέλει. Το μήνυμα ήταν πολύ πιο σημαντικό από τις απώλειες.

Και κάπου εδώ το επεισόδιο συνεχίζει ακριβώς εκεί που σταμάτησε το προηγούμενο. Δεν έχουμε ακόμη τη μεγάλη σύγκρουση που περιμένουμε. Βλέπουμε τα κομμάτια της σκακιέρας να μετακινούνται σε όλο και καλύτερες θέσεις και κάθε επεισόδιο να ανοίγει ακόμη ένα μέτωπο. Η Seraphina γίνεται ολοένα και πιο εκτεθειμένη, η Kat έχει βάλει άνθρωπο μέσα στη ζωή του Harry, ο Frankie έχει πλέον αποδείξει ότι μπορεί να χτυπήσει τους Harrigans όποτε θέλει και η οικογένεια συνεχίζει να τρώει τις σάρκες της.

Μέσα σε όλα αυτά, έχουμε και τη Maeve με τον Eddie και μια από τις πιο άβολες σκηνές του επεισοδίου. Πραγματικά, ποτέ δεν ξέρεις με αυτή την τύπισσα. Η σχέση της με τον Eddie έχει πάρει πλέον μια περίεργη τροπή, καθώς δεν προσπαθεί απλώς να τον προστατεύσει αλλά να τον διαμορφώσει όπως εκείνη θεωρεί ότι πρέπει να είναι ο διάδοχος της οικογένειας. Και όσο περισσότερο βλέπουμε τη Maeve να κινεί τα δικά της πιόνια, τόσο περισσότερο αισθάνομαι ότι κάποια στιγμή θα γίνει η ίδια το πρόβλημα που προσπαθεί να λύσει.

Οι κριτικοί φαίνεται να εκτίμησαν ιδιαίτερα το επεισόδιο, κυρίως για την παρουσία του Frankie και τη μεγάλη συνάντηση με τους Harrigans. Στο Rotten Tomatoes υπάρχει μέχρι στιγμής κριτική του Denis Kimathi από το TV Fanatic με 3,8/5, ο οποίος θεωρεί ότι η επίθεση θα είχε ακόμη μεγαλύτερο αντίκτυπο αν ο Frankie είχε σκοτώσει κάποιον σημαντικό Harrigan, καθώς η σειρά θυσιάζει αρκετά πιόνια με τα οποία το κοινό δεν έχει προλάβει να δεθεί. Από την άλλη, άλλες κριτικές το αντιμετωπίζουν ως ένα από τα καλύτερα επεισόδια της σεζόν, με ιδιαίτερο έπαινο στον Johnny Flynn και στον τρόπο με τον οποίο ο Frankie έχει πλέον αλλάξει εντελώς τη δυναμική της σειράς.

Ένα ωραίο trivia είναι ο τίτλος “Bonzo Goes to Bitburg”, που προέρχεται από το τραγούδι των Ramones του 1985. Το τραγούδι γράφτηκε ως αντίδραση στην αμφιλεγόμενη επίσκεψη του Ronald Reagan στο στρατιωτικό νεκροταφείο του Bitburg στη Γερμανία, ενώ το “Bonzo” ήταν αναφορά στην ταινία Bedtime for Bonzo, όπου ο Reagan πρωταγωνιστούσε μαζί με έναν χιμπατζή. Ακόμη πιο ενδιαφέρον είναι ότι κάποιοι αναλυτές διαβάζουν τον τίτλο ως έμμεση αναφορά στον Conrad, έναν παλιό «βασιλιά» του οποίου η κρίση και ο έλεγχος αρχίζουν πλέον να καταρρέουν.

Οπότε, για δεύτερο συνεχόμενο επεισόδιο, το MobLand δεν μας δίνει απαραίτητα το χάος που περιμένουμε, αλλά μας δείχνει πού ακριβώς τοποθετεί τα κομμάτια πριν ξεκινήσει το πραγματικό παιχνίδι. Η Bella επέστρεψε, η Seraphina έχει πλέον εκτεθεί στα μάτια του Harry, ο Donnie έχει μπει ακόμη βαθύτερα στη ζωή του και ο Frankie απέδειξε ότι δεν χρειάζεται καν να σκοτώσει κάποιον Harrigan για να τους κάνει να καταλάβουν ποιος κρατάει αυτή τη στιγμή το πάνω χέρι.

Και κάπου εδώ αρχίζω να θέλω λίγο λιγότερο σκάκι και λίγο περισσότερο πόλεμο!