S02E08 - Όταν η εκδίκηση δεν έχει πλέον όρια
Το 8ο επεισόδιο του MobLand κινήθηκε σε, ας πούμε, ρηχά νερά για μένα. Δεν έχουμε κάποια τρομερή αποκάλυψη ή μια ανατροπή που δεν περιμέναμε. Ήδη από την κριτική μου στο προηγούμενο επεισόδιο είχα γράψει πως φαίνεται ότι ο Χάρι θα χρησιμοποιήσει με κάποιον τρόπο τον γιο του Φράνκι, αν και δεν περίμενα να γίνει ακριβώς έτσι. Στην ουσία, ο Χάρι οργανώνει τη δολοφονία του μέσα στη φυλακή, δείχνοντας πως δεν υπάρχουν πλέον όρια σε αυτή την κόντρα. Είναι μια κίνηση που αλλάζει τις ισορροπίες, αφού πλέον η αντιπαράθεση δεν αφορά μόνο επιχειρήσεις, εξουσία και συμφωνίες, αλλά χτυπάει κατευθείαν την οικογένεια.
Ο Φράνκι προσπάθησε στο προηγούμενο επεισόδιο να δείξει πως δεν έχει ιδιαίτερη σχέση με τον γιο του, αλλά στην πράξη αποδείχθηκε πως αυτό ήταν ένα ψέμα και ο Χάρι το διάβασε σωστά. Άλλωστε, ο Χάρι είναι ένας άνθρωπος που έχει μάθει να παρατηρεί τις αδυναμίες των αντιπάλων του και να τις χρησιμοποιεί την κατάλληλη στιγμή.
Μένει να δούμε πόσο απερίσκεπτα θα αντιδράσει ο Φράνκι στο επόμενο επεισόδιο, αφού η εκδίκηση είναι πάντα κακός σύμβουλος. Και ειδικά σε έναν κόσμο σαν αυτόν του MobLand, μια παρορμητική κίνηση μπορεί να κοστίσει πολύ περισσότερο από όσο αρχικά υπολογίζεις.
Παράλληλα, εμφανίζεται πιο έντονα στο προσκήνιο ο γιος του Medusa, του Ιρλανδού κακοποιού που είχε σκοτώσει ο Χάρι για να προστατεύσει την κόρη του και τον Έντι. Ο Kelly, γνωστός και ως Mad Dog, φαίνεται πως θα παίξει σημαντικό ρόλο στη συνέχεια, καθώς αναζητά εκδίκηση για τον θάνατο του πατέρα του. Πρόκειται για μια ακόμη ιστορία που έρχεται να προστεθεί σε έναν ήδη περίπλοκο πόλεμο. Το ερώτημα είναι αν θα αποτελέσει έναν ουσιαστικό νέο αντίπαλο ή απλώς ακόμη ένα κομμάτι σε μια αλυσίδα αντιποίνων που δύσκολα θα τελειώσει.
Πλάκα είχε και η σκηνή με τον Πολ, ο οποίος νόμιζε πως τον πηγαίνουν για να τον σκοτώσουν, ενώ στην πραγματικότητα ο Χάρι και ο Κέβιν τού έκαναν πλάκα για να τον βάλουν σε ένα κοντέινερ και να τον αναγκάσουν να τεμαχίσει τον Ντόνι, που είχε σκοτώσει η γυναίκα του Χάρι. Μια χαρακτηριστική στιγμή του χιούμορ της σειράς, που ισορροπεί ανάμεσα στο μαύρο χιούμορ και σε κάτι πραγματικά ανατριχιαστικό.
Εδώ θέλω να σταθώ λίγο στη βία της σειράς. Επειδή είναι αυτό το χαρακτηριστικό στυλ του Guy Ritchie, πολλές φορές παρουσιάζεται με έναν σχεδόν ανάλαφρο τρόπο, με χιούμορ, γρήγορο μοντάζ και ατάκες, ενώ στην πραγματικότητα παρακολουθούμε εξαιρετικά βίαιες καταστάσεις. Η σύζυγός μου, που έτυχε να δει τη συγκεκριμένη σκηνή ενώ παρακολουθούσα τη σειρά, με ρώτησε «μα καλά, τι βλέπεις;». Και η αλήθεια είναι πως έχει ένα δίκιο! Αυτό που παρουσιάζεται σχεδόν σαν μαύρη κωμωδία είναι στην πραγματικότητα ένας κόσμος ακραίας βίας, χωρίς κανέναν απολύτως ηθικό φραγμό. Είναι ενδιαφέρον πώς ο Ritchie καταφέρνει να κάνει τον θεατή να γελάει με καταστάσεις που, αν τις έβλεπε απομονωμένες από το συγκεκριμένο σκηνοθετικό ύφος, θα ήταν πραγματικά σοκαριστικές. Όπως λέμε και στην Ελλάδα, δεν χαρίζει κάστανα.
Κατά τα άλλα, ο Κόνραντ συνεχίζει να δείχνει πως η κατάσταση ξεφεύγει ακόμη και από τον δικό του έλεγχο, ενώ η σχέση του με τον Κέβιν αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Η Μειβ συνεχίζει τα δικά της παιχνίδια χειραγώγησης, ενώ η Μπέλα και η Σεραφίνα φαίνεται πως έχουν τις δικές τους κινήσεις στο παρασκήνιο από το προηγούμενο επεισόδιο και θα φανεί ίσως στο επόμενο αν θα προχωρήσουν σε κάτι πιο συγκεκριμένο. Η σειρά εξακολουθεί να χτίζει αρκετά μέτωπα ταυτόχρονα, κάτι που προσθέτει ενδιαφέρον, αλλά κάποιες φορές αφαιρεί από τη δυναμική της κεντρικής ιστορίας.
Τι είπαν οι κριτικοί;
Οι αντιδράσεις για το επεισόδιο ήταν θετικές, αν και δεν έλειψαν οι επιφυλάξεις. Ο Erik Kain του Forbes στάθηκε ιδιαίτερα στην απόφαση του Χάρι να χτυπήσει τον Φράνκι εκεί που πονάει περισσότερο, θεωρώντας την εξέλιξη μια σημαντική στιγμή για τη μεταξύ τους σύγκρουση. Από την άλλη, το Ready Steady Cut επισήμανε πως η σειρά έχει αρχίσει να φορτώνει αρκετές παράλληλες ιστορίες, με αποτέλεσμα να δυσκολεύεται κάποιες στιγμές να διατηρήσει την ίδια ένταση σε όλα τα μέτωπα. Το Seat42F έδωσε βαθμολογία 8/10, ξεχωρίζοντας και την ερμηνεία του Pierce Brosnan.
Η τελική μου άποψη
Δεν ήταν ένα κακό επεισόδιο, αλλά προσωπικά περίμενα κάτι περισσότερο μετά την ένταση του προηγούμενου. Η δολοφονία του γιου του Φράνκι είναι μια σημαντική εξέλιξη, όμως περισσότερο λειτουργεί ως προετοιμασία για όσα έρχονται παρά ως κορύφωση από μόνη της. Θα ήθελα ίσως λίγο περισσότερο βάρος στις συνέπειες αυτής της απόφασης και όχι απλώς να χρησιμοποιηθεί ως το επόμενο βήμα στην κλιμάκωση της σύγκρουσης.
Πλέον μένουν μόλις δύο επεισόδια για το τέλος της 2ης σεζόν, η οποία αποτελείται από 10 επεισόδια. Με τον Φράνκι να έχει κάθε λόγο να ζητήσει εκδίκηση, τον Mad Dog να μπαίνει στο παιχνίδι και την οικογένεια Χάριγκαν να μοιάζει πιο διαλυμένη από ποτέ, περιμένω η συνέχεια να ανεβάσει αισθητά τους ρυθμούς.
Το σημαντικότερο είναι να δούμε αν ο Χάρι θα καταφέρει να ελέγξει τις συνέπειες των δικών του αποφάσεων. Γιατί μπορεί να είναι εξαιρετικός στο να προβλέπει τις κινήσεις των αντιπάλων του, αλλά κάποια στιγμή ακόμη και ο πιο ψύχραιμος παίκτης μπορεί να κάνει το λάθος που θα του κοστίσει τα πάντα.
