2η Σεζόν, 1ο Επεισόδιο, I Wanna Be Your Dog

Το έχω γράψει και στη σύνοψη της πρώτης σεζόν, αλλά πραγματικά λατρεύω τη μουσική του MobLand. Είναι ακριβώς αυτό που είναι και η ίδια η σειρά. Γρήγορος ρυθμός, ένταση, πολλά πιόνια στη σκακιέρα και κάθε ένα από αυτά έχει τον δικό του σκοπό. Και κάπου στη μέση, ο Χάρι, ο άνθρωπος που προσπαθεί διαρκώς να κρατήσει όρθια μια οικογένεια που καταρρέει, την ώρα που η δική του οικογένεια έχει ήδη αρχίσει να διαλύεται.

Το πρώτο επεισόδιο της 2ης σεζόν, «I Wanna Be Your Dog», δεν χάνει χρόνο. Οι Χάριγκανς επιστρέφουν και, φυσικά, σκορπούν τον θάνατο από τα πρώτα κιόλας λεπτά. Ο Κόνραντ και η Μέβ έχουν πλέον βγει από τη φυλακή, όμως η οικογένεια βρίσκεται σε πολύ χειρότερη κατάσταση από εκείνη στην οποία την αφήσαμε. Ο Κέβιν κινείται εναντίον του πατέρα του, η Σεραφίνα κοιτάζει ήδη προς την επόμενη μέρα και η Μέβ συνεχίζει να παίζει το δικό της παιχνίδι, αυτή τη φορά με ακόμη περισσότερα κρυφά χαρτιά.

Και ο Χάρι; Ο Χάρι προσπαθεί για ακόμη μία φορά να μαζέψει τα ασυμμάζευτα. Μόνο που αυτή τη φορά δεν έχει να διαχειριστεί μόνο την οικογένεια Χάριγκαν. Η γυναίκα του, Τζαν, του ζητά διαζύγιο μετά τα γεγονότα του φινάλε της πρώτης σεζόν (λογικό ε;), ενώ η κόρη του, Τζίνα, έχει φύγει μαζί με τον Έντι. Με λίγα λόγια, ο άνθρωπος που είναι πάντα εκεί για να διορθώνει τα προβλήματα των άλλων, δεν μπορεί να διορθώσει ούτε τα δικά του. Και αυτό κάνει τον Χάρι ακόμη πιο ενδιαφέρον στη φετινή σεζόν.

Αυτό που μου άρεσε περισσότερο στο επεισόδιο είναι πως το MobLand συνεχίζει να λειτουργεί σαν μια τεράστια παρτίδα σκάκι. Μόνο που τώρα η σκακιέρα έχει μεγαλώσει. Η Κατ ΜακΆλιστερ αποδεικνύεται ότι βρίσκεται πολύ πιο βαθιά στο παιχνίδι απ' όσο φαινόταν, η Σεραφίνα προσπαθεί να αξιοποιήσει αυτή τη νέα ισορροπία προς όφελός της και ο Κόλιν Τάτερσαλ έχει πλέον τον δικό του ρόλο στο παρασκήνιο.

Και κάπου εδώ εμφανίζεται το νέο πιόνι. Ή μάλλον, όπως τον αποκαλεί ο ίδιος ο Τάτερσαλ, ο «ιππότης». Ο Φράνκι Κούπερ, τον οποίο υποδύεται ο Johnny Flynn, κάνει την εμφάνισή του μόλις στα τελευταία λεπτά του επεισοδίου, αλλά είναι αρκετό. Ο Τάτερσαλ τον παρουσιάζει ως τον άνθρωπο που μπορεί να γίνει ο πρωταθλητής της Κατ, ο δικός της άνθρωπος για να κινηθεί απέναντι στους Χάριγκανς χωρίς να χρειάζεται να λερώσει η ίδια τα χέρια της.

Και η πρώτη γνωριμία με τον Φράνκι είναι... αρκετά MobLand. Ο τύπος βρίσκεται στην αυλή του σπιτιού του, ψήνει κρέας και κόβει με μπαλτά, όταν εμφανίζεται ο Τάτερσαλ. Δεν χρειάζεται να μας πει πολλά. Η σειρά φροντίζει να μας δείξει αμέσως ότι αυτό το νέο πιόνι δεν μπήκε στη σκακιέρα για διακοσμητικούς λόγους.

Μου άρεσε επίσης πολύ το πόσο γρήγορα το επεισόδιο ξαναβρίσκει τον ρυθμό της πρώτης σεζόν. Δεν προσπαθεί να μας εξηγήσει υπερβολικά τι έχει συμβεί. Μας πετάει ξανά μέσα στον κόσμο του, αφήνει τους χαρακτήρες να κάνουν αυτό που ξέρουν καλύτερα και βάζει τον Χάρι να τρέχει από τη μία φωτιά στην άλλη. Και φυσικά, στο τέλος, κάνει αυτό που κάνει πάντα: του δίνει άλλη μία φωτιά να σβήσει.

Και μετά έρχεται η μουσική. Το «T Pain» των Pete & Bas στους τίτλους τέλους είναι πραγματικά απολαυστική επιλογή και ταιριάζει απόλυτα με αυτή την παράξενη μίξη βίας, μαύρου χιούμορ και βρετανικής gangster αισθητικής που έχει το MobLand. Στο επεισόδιο ακούγεται επίσης το «Starburster» των Fontaines D.C. και το «Lacrimosa» του Mozart, οπότε ναι, η σειρά εξακολουθεί να έχει πολύ συγκεκριμένη άποψη για το πώς θέλει να χρησιμοποιεί τη μουσική της.

Οι πρώτες αντιδράσεις των κριτικών είναι αρκετά θετικές, αν και όχι ομόφωνες. Το Rotten Tomatoes καταγράφει αυτή τη στιγμή 4,5/5 από το TV Fanatic, με ιδιαίτερη αναφορά στις ερμηνείες των Pierce Brosnan, Tom Hardy και Helen Mirren. Από την άλλη, ο Guardian ήταν πολύ πιο αρνητικός απέναντι στη δεύτερη σεζόν, θεωρώντας ότι η σειρά επιστρέφει σε γνώριμα gangster κλισέ και ότι η εκτέλεση δεν αξιοποιεί πάντα το εντυπωσιακό καστ της.

Προσωπικά, είμαι ξεκάθαρα στην πρώτη πλευρά. Το πρώτο επεισόδιο κάνει ακριβώς αυτό που ήθελα από την επιστροφή του MobLand: παίρνει την ήδη διαλυμένη οικογένεια Χάριγκαν και την κάνει ακόμη πιο επικίνδυνη, προσθέτει νέους παίκτες και αφήνει τον Χάρι στη μέση, να προσπαθεί για ακόμη μία φορά να κρατήσει την ισορροπία με τον δικό του απαράμιλλο τρόπο.

Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν η οικογένεια Χάριγκαν θα μπλέξει σε πόλεμο. Αυτό το ξέρουμε ήδη.

Το ερώτημα είναι ποιος θα μείνει όρθιος όταν τελειώσει.